VAN DE GROND

Nog altijd gelest door een lied van de grond

hingen de takken al laag in het najaar

Bedruppelde webben trokken het bos door

en vingen wat klein was en vleugeltjes had

 

De idyllische dood van detail en nuance

maakte weer plaats voor het egale witte

geschitter van sneeuw op een winterse

wolkloze windstille weide

 

Als het maar klonk en als het maar

waar was, en je het zag als je begreep

dat het geen vorm en geen naam had

 

Dan kwam het pas los en werd aarde

Dan lag er pas goud op het water

Dan brak pas glinster de klomp.

 

 

Pieter Boskma

‘Van de grond’ zal worden opgenomen in Het violette uur, de eerstvolgende bundel van Pieter Boskma, die in mei verschijnt bij uitgeverij Prometheus.