Voor na de dood

 

 

Als het gedicht u bekoort, bedenk dan

dat het gemaakt is van dode dagen,

van drankzucht, maagzuur, een vuile tafel

waarop een leven, ad nauseam.

 

En dat het zingt is niet meer dan wat klank

die bedekt, zoals men een laken legt

over een lijk, het wekt nieuwsgierigheid

alsof toch iets bloot kon gelegd,

 

iets zuivers, voorbij het zweet en de stank

dat zin geeft aan dit geschrijf, deze dwang

zich op te stapelen voor na de dood.

 

Zolang er leven is, is er hoop.

 

 

Charles Ducal

‘Voor na de dood’ zal eind december verschijnen in het eerstvolgende nummer (nr 101) van De Brakke Hond.