Veergeld

 

1

 

 

Liggen we 's nachts met de doden die op ons gaan zitten

ons strelen met handen van talk bergamot en citroen

 

bij elke beweging levender: Han met de tanden

Mentja met puilende ogen, iets in ons haalt ze over

 

door te gaan, toe dan, aderen zwellen op

vellen als gedroogd bloemblad, een schrift van verwarring

 

verwijzing: nu wil ik mijn oma

Tsjoetsjoe, trillend, het ei van de struma beweegt

 

in haar hals en de hel breekt los, rent ze

met loshangend haar, de doden klemmen zich vast

 

wie zich verstopt kan nooit meer weg, blijft daar

dubbelgevouwen steken zwart in zwart - : liefje

 

slaap je? ik moet je smoren, jij mij tegelijk!

waar is je kussen, hoe laten ze anders los -

 

De ochtend wekt ons met geluid van vracht

wagens door de straat, de muren trillen

 

en we kijken naar buiten, het raam hangt scheef, in de verte

zien we de bergen, maar op de manier van de vlieg.

 

 

Eva Gerlach

‘Veergeld 1’ maakt deel uit van een reeks die te lezen is in het tweede nummer van de achtste jaargang van poëzietijdschrift Awater, dat in de tweede week van juni zal verschijnen.