dek tafel en eet vrede

 

 

voorbij de geschiedenis, aan de rand van het rooster

was moedertaal gereduceerd tot noodlokaal, barakkenkwestie

we stelden ons voor, zagen revius zich tussen vuren wentelen

 

viegen hebben werd als koel beschouwd

ruggengraat en sportfanaat, slogans aan de wand

viegen werd als koel beschouwd, als is dat niet het woord

 

domein ter linkerzijde, overdreven ramen

achter suïcidale luxaflex veel glas

veel gras, over de rand van dit groene universum

vergoten bladeren, glimmend blik, zakjes overleden boterham

sporadisch leven, eenzame hond, eenhoorn op de schutting

 

iets, krakerig, stond bijzonder op stapel

viegen veegde stof en gruis, o symboliek, o symboliek

hij moest zich verontschuldigen alvorens speel te duwen

 

grote grijze machine, een meedogenloos monster dekte de tafel

een cassettebandje werd gegrepen en soeverein verzwolgen

sesam sloot, geluid als mieren, ondragelijk als hitchcock

 

een keel schraapt

hoor ik adamsappel of film ik dat?

nostalgie verzwelgt herinneringen, vergrijpt het geheugen en smakt het

fragmentarisch ad hoc neer

 

dek de tafel, stem die ik als opa wil

dek tafel en eet vrede

hoor ik muziek of film ik dat?

 

doublerende kornuiten en andere kameraden

dobberen alleenzaam tweedepauze hallucinaties na

 

niet ik, mijn leven is finaal verwoest

geluk, tenslotte niets dan geluidsgeluk

bij ongeluk heb ik het schriftje nog

 

 

Lodewijk van Oord

‘Dek tafel en eet vrede’ zal verschijnen in een nieuwe aflevering van Tirade, nr. 425 (oktober 2008, het ‘Koffernummer’).