Die studam

 

 

1

 

Daar staan 'n man in die son

langs die blou water van 'n dam.

So eenvoudig het dit begin,

net so skryf ek dit hier neer.

 

Dit is in 'n suidelike land

en voor die seisoen begin.

Die man hou in die wind

sy hoed vas met één hand.

 

Die ander hand is gelig, miskien

'n gebaar om my te groet.

Wie anders kan hy bedoel?

Daar is niemand anders te sien

 

op die verlate terras

halfpad teen die helling

van die berg met 'n rusplek

wat nuut lyk maar waarvan die verf

 

reeds afdop. Daar staan stoele

onder verbleikte seil. 'n Wipplank,

twee swaaie. Die valwind

is koel en maak ringe wit

 

skuim in die water ver onder.

Ek vra vir die man: ‘Is u van hier?’

soos wat mens met 'n vreemde

sou praat. Hy knik en bly tuur

 

nog 'n tyd na die water voordat

hy sy hand weer lig in 'n groet,

en bedaard na die dorp toe

die afdraend vat.

 

'n Boerse man van omtrent

vyftig jaar. Vir 'n wyle

bly hy in my kop voortbestaan

as ek ook met die pad langs loop

 

maar na die ander kant

toe, na waar ek tuisgaan.

Dan raak hy weg, voorlopig,

onder landskappe, tale en slaap.

 

 

Willem van Toorn

Dit eerste gedicht uit ‘Die studam’, een vertaling naar het Afrikaans van de elfdelige cyclus ‘De stuwdam’ van Willem van Toorn zal verschijnen in Tirade 428, dat geheel gewijd zal zijn aan vertalen. De vertaling is van Heilna du Plooy.