het netwerk gloeide

aan de hemel

waren opwellingen te zien

uitlopende kiemen

waar je ook ging liggen

flonkerde het

er ontstonden gebaren

uit een rafelige flits

van een vrouw

die lam van de hitte

aan de rand van het water

bij elke ademhaling

zichzelf leek te beademen

als houtskool

drie zwarte vlammen

nu ze de handen in de nek legt

terwijl ze in het water stapt

en je eindelijk het besluit neemt

in de onmogelijkheid

van die blauwig oplichtende herinnering

op haar af te waden

 

 

Peter Verhelst

Dit gedicht zal rond half april verschijnen in Peter Verhelsts nieuwe bundel Alaska bij uitgeverij Prometheus.