ik was de linde toegedaan maar eerde ook de beuk

en in min was ik met de eiken en 't overspel

bracht mij naar de wilgen waar ik mij beknotte

toen zij hun kronen streken.

maar in nam mij

de waardin

die achter 't knotveer dranken dreef.

zo gul van slok en in haar schenken onbedaarlijk,

klonk zij als golfslag van een kribbende rivier

en 't sloeg het bijlen van de bomen

 

 

b. zwaal

Dit gedicht zal in september 2004 verschijnen in B. Zwaals nieuwe bundel Een drifter (Em. Querido’s Uitgeverij).