mijn dbnl

2011

2010

september 2011

Niet vergeten
door Marja Pruis

In de serie Mijn DBNL doorzoeken lezers van beroep en passie de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren. De serie is een initiatief van DBNL en Athenaeum Boekhandel.

Al zappende viel ik laatst middenin de nacht in wat een fascinerende film bleek te zijn. Later zocht ik in de krant op wat ik nu eigenlijk gezien had. Red Road, van de Britse regisseuse Andrea Arnold. Ontzettend rauwe, zwarte film met beelden van seks en verdriet die nu nog in mijn hoofd zitten. Bij de aftiteling klonk een bekend nummer, ‘Love will tear us apart’, oorspronkelijk van Joy Division, in een heel nieuwe uitvoering, zo mogelijk nog droeviger gezongen. ‘Honeywood?’ krabbelde ik snel op een papiertje, want ik kon de credits net niet goed lezen. De volgende ochtend had ik de juiste naam met één google-zoekactie gevonden. Door marja pruis.

Honeyroot, zo heette de band. En meteen wist ik ook dat Arnold onlangs nog een mooie film had gemaakt, Fish Tank. Ik was blij, en meteen ook een beetje teleurgesteld. Wat vroeger, nog niet eens zo héél lang geleden, een lange zoektocht had opgeleverd in groezelige platenzaakjes, het liefst in Engeland zelf, had ik nu in minder dan twee minuten gevonden. Gooi er nog een paar minuten bovenop, en ik kan het nummer afspelen op mijn computer.

Twintig jaar geleden deed ik verslag van biografisch speurwerk in De Nijhoffs of de gevolgen van een huwelijk. Gedurende zo'n twaalf jaar was de schrijfster A.H. Nijhoff in mijn leven, stuurde ze me van Zeeland tot de Engelse zuidkust, vergaarde ik krantenknipsels en andere documenten, trok ik aan de bel bij Haagse bejaardenwoningen. Ervoor had ik een biografische schets van haar geschreven, De lieflijke hel van het Hollandse binnenhuisje. Ik wilde nu hier schrijven hoe anders mijn onderzoek verlopen was als de DBNL al had bestaan.

Vergelijkbaar met een filmdatabank als de IMDb (The Internet Movie Database). Dat je maar ‘Nijhoff’ hoeft in te typen bij de zoektermen, en je krijgt de hele reutemeteut. Hoe makkelijk aan de ene kant, en hoe jammer aan de andere kant. Maar wat blijkt? Er staan allemaal weer andere verwijzingen dan ik had verwacht, waaronder een paar handige bibliografieën; het overzicht is zeker niet uitputtend, eerder een beginpunt.

Nu ben ik bezig een boek te schrijven over Patricia de Martelaere. In de DBNL blijkt een aantal interessante teksten van haar opvraagbaar, ook een paar Franstalige waar ik anders niet zo makkelijk aan was gekomen.  

Vorige week kwam ik in de DBNL terecht toen ik voor De Groene Amsterdammer een stuk aan het schrijven was over vrouwen en humor. Mijn hoofdredacteur attendeerde me op een beschouwing van Joke Kool-Smit. Waar die in verschenen was? Diepe denkfrons. Een beetje landerig googelde ik op de schrijfstersnaam en ‘humor’. En ja, daar kwam de hele tekst, met dank aan de DBNL.

Eenmaal in die DBNL terecht gekomen, is het overigens lastig 'm weer te verlaten. Net als in een echte bibliotheek kom je van het een op het ander. Het ziet er ook allemaal zo aantrekkelijk uit, met prachtige (jeugdige) schrijversportretten van Chris van Houts. Die moderne canon prikkelt me, net als de moderne literatuurgeschiedschrijving. Voor De Groene wil ik Nederlandse moderne klassiekers gaan herlezen, heb nu net Eerst grijs dan wit dan blauw gedaan, van Margriet de Moor. Wie ik zeker niet moet vergeten, bedenk ik nu ik in literatuurgeschiedenis.nl (de educatieve website van de DBNL) het hoofdstukje ‘Twintigste/eenentwintigste eeuw’ lees: Hafid Bouazza.

Atheneum Boekhandel

Marja Pruis maakte daarnaast een selectie uit het boekenaanbod, een verlanglijstje:

Hugo Bousset, Vurige tongen. Essays over romans na 11 september

Jennifer Egan, A Visit from the Goon Squad  
(in september verschijnt de vertaling: Bezoek van de knokploeg)

Anne Enright, The Forgotten Waltz
(dit najaar verschijnt de vertaling: De vergeten wals)

Jonathan Dee, The Privileges