Een nieu Liedeken  Aenmerckt doch mijn gheclach //  Ghy Ruyters fraey van sinnen,  Ic truere nacht ende dach,  Ende roepe o wy o wach  T'welc ic wel clagen mach,  Want om een de ic eens sach  thert duet straelt van minnen     Maer lacen hoort hier naer  [Hi] heeftse my gheleecken  Een ander sach ick daer  Staen spreecken tegen haer  Dat scouwen viel my swaer  Ende ick ghinck van daer  Dat hert dat docht mi breken     Beroert was al mijn bloet  Ic en cost my niet bedwingen  Dat dede vrou venus bloet  Die alle harten voet  Al metter minnen gloet  Al mijn bloet naer sinen vloet,  tmoste ter nosen wtspringen.     Den nacht viel my te lanck  ic en conde niet langer dueren  Ic was in haer bedwanck  Die minne ginc haren ganc  Die swaer gepeysen stranc,  Haer en weet ick geen ondanc  Mocht zy mi noch gebueren     Och mocht eens anders gaen  Wilde den tijt verkeeren  Al ben ick gheuaen  Bedruct met menige traen  Al om dat minnelick graen  Alle druc soude ic versmaen  Ende altijt vruecht vermeren.     Elc die dit liedeken singt  Mint vrolijc tot allen tijd  Die wter schalen drinct  Mer de vrou venus scinckt  Mijn lijden ouerdinckt,  Ist dat gy int beecxken sprinct  certeyn ghy moet wat lyden.