Een nieu Liedeke op de wijse alzoot begint.  Alle mijn gepeys doet my so wee,  Wie so sal ic clagen mijn verdriet  De liefste en acht my niet meer  Eylacen wat is my geschiet  Ick mach wel segghen het is al om niet  Dat ick aldus labuere  Dies wil ic singen een vrolijck liet,  Verlanghen ghy doet my trueren.     Moet ic deruen die liefste mijn,  Soo moet ick trueren tot inder doot, [p. 4]    Daer eerbaer wesen, haer claer aenschijn,  Dat brengt my nu in lijden groot,  Helpt my schoon lief wt deser noot  En wilt daer my niet in laten.  Wat ick vermach schoon Rose root.  Dat compt v al te baten     Die goede ghestadighe minne draecht  Ende daer by wert bedroghen,  Voor Gode moet dat zijn gheclaecht,  Met twee bewenende Ooghen  Men mach wel segghen tis groote pijn  Diet minnen niet en can ghelaten  Nochtans comt hem al inden armen zijn,  Zijn Lief tot zijnder baten.     Gaef zy my nu een troostelijck woort,  So waer mijn treuren al ghedaen  Maer lacen neen zy noch gheen confoort,  En can ick van die alderliefste ontfaen,  Dat sal my costen menighen traen  Mach ic genen troost van haer verweruen  Schoon lief wilt my in staden staen  Van cou so moet ick anders steruen.     Dat goede ghestadighe minnaers zijn,  Wacht van quade tongen,  Sy zijn veel arger dan fenijn // Dan quade slangen iongen,  Want daer dese nyders zijn versaemt  Sy en connen niet ghedoghen.  Al en doetmen anders niet dant wel betaemt,  Sy aensiene met valsche Oogen.     Dese nyders zijn arger dan fenijn  Dese quade valsche clappers tonghen  Als zy vreucht aen sien dat doet hen pijn,  Sy hebben haest ghesonghen,  Ick mach wel segghen met droeuen schijn  Ende claghen bouen maten.  Daerom so treurt dat Harte mijn,  Der nyders valscher daden.     Dit is ghedaen om druck verstaen  Met cleynder conste so ist begonnen,  Ia dit vermaen, wilt wel verstaen.  Die wil ick die minnaers ionnen  Planteyt van Ghelt en zijn ghewelt  Zijn Lief tot zijnder eruen  Vry onghequelt, zijn vreucht versmelt [p. 5]    Die liefste moet ik deruen.