Een Amoreus liedeken, op de wijse: Ick hadde een gestadich Minneken gheen schoonder.  Adieu reyn Bloomken roziere,  Die my by uwer deucht,  V wesen ende v manieren,  Mi dicwils heeft verheucht,  Peyst om my als ghy meucht  Als ick treck wten lande  mijn hert laet ic v te pande  Adieu solaes en vreucht.     Adieu ghi doet mi smerte  Adieu noyt meerder gerieff  Adieu mijn jonge dom herte,  Berooft my als een dief,  Adieu mijn liefste lief,  Als ick ben wter stede  Ick bid v om een bede  Leest daghelijcx desen brief.     Alstu den brief hebt gelesen  Ghy doet my liefs genoech  Wilt doch ghedachtich wesen,  Die eens tot uwe minne droech,  Ic en sal v spade noch vroech,  Schoon Lief ooc niet vergeten,  maer harteken ic laet v weten,  Dat noyt pacxken so swaer en woech.     Wilt v doch eerlic dragen,  En peyst doch om den ent  Want nu en tallen daghen,  Blyft ghy in my gheprent,  Tis Godt diet Harte kent  scoon lief wilt daer op dencken,  Mijn bloet sal ic v schencken  Mijn harte tot een testament.     Dat wy nu moeten scheyden  Tis mijn een sware pijn,  Christus wil v gheleyden  Tmoet al ghescheyden zijn  mer ic hope in corte termijn  spijt alle dese nyders treken  Wi sullen malcander spreken  Ende drinckt den coelen wijn.     Adieu princesse ghepresen  Tis al om v ghedaen  Wilt doch gedachtich wesen  Want ick moet van v gaen  God die wil v by staen  schoon lief comt my te baten  Dat ick v nu moet laten,  Dat cost my menigen traen.