Een nieu Liedeken, op die wijse alst beghint.  Arghe Winter ghy zijt cout,  Vergangen is ons tgroene wout,  Vergangen zijn ons die louerkens die ander heyden     Die louerkens ander heyden staen,  Daer op singt die Nachtegale  Van Minnen singt ons Die fiere Nachtegale.    [p. 6]    Tsauonts als ick slapen ghae  Vinde ick mijn Bedde alleene staen  Daer op so rust die fiere Nachtegale.     Tsmorgens, als ick op stae,  Ende ick my wel gheciert hat, So compt  Mijn Lief, Ende hiet my goeden morgen.     Goeden morghen wil ic wel voorwaer,  Ick seg vrou maecht bint op v haer,  Met rode gout, Ende met groene zijde.     En ghinck voor ick volchde nae  Sy brocht my daer een Schaecbert nae  In elcke hant, Twee Dobbelsteenen     Sy leydt het Schaeckbert opt velt  Die dobbelen wil die bringhet Ghelt  Anders mach hy wel tso heyme blijuen.