Een nieu Liedeken, Op die wijse: Ghy Amoreuse Gheesten.  Int soetste van die Meye  Al daer ick quam ghegaen,  So diep in een valeye  Daer schone Bloemkens staen,  Die Mey stont in saysoene  Verciert aen elcken kant  Ick hadde ghenoech te doene  Want ick mijn Lief daer vant.     Ick vantse daer alleyne  Sy vant haer geluwe Hayr,  By een so claren Fonteyne  Dus quam ick neuen haer,  Als zy my wert gheware  Soo seer dat zy verschoot,  Doen quaeme int openbare  Haer liefde die zy my boot.    [p. 11]    Ick groetse vriendelicke  Ick boot haer goeden dach  So dede zy mijn oock des ghelijcke  Die my troost gheuen mach  Schoon Lief ick bidde v om een bede  d'Welck reyne Liefde prijst  Dat ghy gheen dorperheden,  Mijn Lichaem en bewijst.     En wilter niet af spreecken  Want v en sal niet misschien,  Ter doot toe soude ickt wreecken  Saghe ick v onghelijck bien  Schoon Lief tot onser schade  Hebdy my ghevonden hier.  Wy twee wy zijn verraden  Ons vianden comen hier.     Al wt mijns Vaders hooue  Dat vol verraders ghaet,  Maria tot uwen looue,  Wilt ons nu gheuen raet,  Die raet de ick sal v vinden  En is te mael niet goet,  Ick moet mijn leuen eynden  En storten mijn roode Bloet.     Schoon Lief om uwen wille  So wil ick steruen de doot  Die verraders swijghen stille  Sy zijn mijn ouerhoot,  Ick wilse gaen bestormen  En maecken groot gheschal,  Mijn Lichaem hoort toe den Wormen,  d'Welck ick hem gheuen sal     Men gincker stormen en stryen  Die Jongelinck bleeff daer doot,  Waer sal ick nu gaen leyen  Noyt Vrou was in meerder noot  Van rouwe moeste zy steruen,  Wanneer zy sach zijn Bloet  Die strenghe Doot verworuen,  Door grooten teghenspoet.     Nu zijn zy hier beyde ghestoruen  Die Ridder en Jonckvrou fijn,  Die bitteren doot verworuen  Al door des nyders fenijn, [p. 12]    Waer salmense nu gaen grauen  Al onder die groene Linde coen,  Dat graf sal Roosen en bloemen dragen,  En alle kruydekens groen. FINIS.