Een nieu Galtaerde, Op de wijze: Mijn oochskens weenen.  Bedroefde herteken wat moet ghi lijden,  Die verloren heeft zijn zoete lief.  Ongetroost tot allen tijden  Die hy hooch in zijn hert verhief     Ende heeft haer altijt eere bewesen  Bouen Vrouwen in die Werlt wijt,  Maer door een ander wort hy mispresen  Gheeft selfs ghetuyge wie dat ghy zijt.     Moet zy niet wesen straf van natueren  Datse haer Lief laet zo desolaet  Ick segghe ten zijn geen Venus cueren,  Datse haer oochskens op een ander slaet.     De vyant is tegen vrienden en magen,  En verlaten heeft die haer bemint  Om een diet harte al doet knagen,  Hy is veracht die eens was haer vrient.     Nu draeyt o vrouwe, als Hero schone  In liefden Lief, ghy v haestich spoet  So crijchdy prijs en spant die crone  Want v Liefkens zo zeer vermoeyt.     Ben ick niet rijck van groter machte  Oft mijn wesen van gedaente slecht [p. 13]    Aenmerct mijn liefde van grote crachte,  Oft soect ghy t'goet dunckt my onrecht.     So sette ick Venus al op een zyde,  Met Cupido wil ick spanceren ghaen  Mijn Liefken soeckt een ander partye,  Om t'groot goet is haer gedaen.     O hart neemt moet wilt v vercloecken  Al pleechdy eens int Harte te staen  Wy willen elders een ander gaen soecken  So schone wassender, als daer vergaen.     V woorden licht soet van vrouwen  Die met alle winden wayt  Ick en conde dat noyt betrouwen  V liefde was in mijn harte ghesaeyt.     Ghedenct schoon Lief dat ic verhaelde  Dat Vrouwen clap also snellick drayt  Met schone woorden ghy my betaelde,  Ten sal niet zijn, ick en waer ghepayt.     Ick sie ick hoort al teghen mijn herte  Maer ick en gheloofde niet wiet my riet  Ghy bemint een ander, dus lijde ic smerte  Dus comt o Doot, rasch neemt en vliet     Heb ick misseyt buyten mijn weten  Daer ick v Liefken me heb ghestoort,  En wilt my daerom niet vergheten  Het is mijn leet Lief, gheeft my confoor     So mach ick nu te recht wel spreken  Dat v liefde moet seer wanckelbaer zijn,  So slecht verdaen, ende wort verstreecken  Dies mijn Harte licht in groote pijn.     Had ick gheweten wat v harte luste  Ic hadt gecregen waert in mijner macht  Ick stelle my seluen in groot onrusten  Voor desen loon had ick my niet gewacht     In wat ongeluck ben ick ghebooren  Die ick beminde, dat zy my haet  Ic gunne haer deucht, maer tis al verloren  Want buyten reden worde ick versmaet.     Prince valiant, na mijnen rade,  So doet v Lieueken, die na v haeckt  Diet an v Lieueken, niet als die quade,  Dat in liefde seer zijn harte blaeckt.