Een nieu Amoreus Liedeken, Op die wijse: alsoot beghint. [p. 14]  Bedruct belast, vind ic mijn anghetast  Eylacy noyt so verrast, ic cant genesen  Vroom als een mast, so had ic mijn gepast  Maer noyt soo wijsen ghast, die wist wat hem sou wesen,  Sy die mijn doet, verschieten tbloet,  Haer hoghe moet, teruren  Het waer wel goet, maect ick haer vroet, al met een groet,  Eylaes ick derft niet auontueren.     Cause waer by, deuchdelic eerbaer is zy  Coragieus en bly, zijn alle haer manieren  Hoe soudick my, dan kennen also vry  Dat ic deur dit ghecry, haer seyde al mijn dangieren,     Nochtans deur pijn, salt moeten zijn  Eer ick verdwijn, vol treuren  Het valsch fenijn, toont so zijn schijn tot elck termijn,  Eylaes ick en derft niet avontueren.  Nochtans men secht, dat de beschaemde knecht,  Meest dickwils achter lecht, d'anlegghen doet verwinnen,  Tsware ghevecht, is so aen my gehecht  Ick vind my veel te slecht, ick weet niet wat ick gae beghinnen,  Spreeck ick haer dan, mijn lijden an  En acht zijt dan, voor lueren,  Gheen droeuigher man, men vinde can in dit ghespan,  Eylaes ick en derft niet auontueren.     Waer zy bereet, of waer zy van bescheet  Hoe dat die zieckte sneet, die mijn ghaf d'eerste wonde,  Ic waer bereet, om met haer wijt en breet  Te lijden cout en heet, druc pijn en ongenode  Ic weet hoet gaet, zy mijn versmaet  Al deur den daet, moet ickt besueren  Ic socht wel raet, Lief delicaet, om troost om baet,  Eylaes ick derft niet auontueren.     Had ick die macht, of waer ick vant gheslacht, [p. 15]    Als Jupiter die nacht // verlangh ick wel die [daghe]  Waer zy [bedacht] die mijn so luttel acht,  Datse qu[am op die] wacht, Mijn lijde sou ick haer [cl]aghen,  Mocht deur den mont, Van herten gront  Mijn troost terstont, ghebeuren,  Thien duysent pont, Van goude ront gheen dinck so bont,  Ick sout wel om haer auontueren.     Prince.     Princesse reyn, al onder tshemels pleyn,  En isser seecker geyn, geresen in mijn herte  Lief waerste greyn, die met woordekens cleyn,  Als nu certeyn, genesen can al mijn smarte  Die om v lijdt, dach uyre en tijt,  Wilt zijn ghecrijt, doch stueren  Om zijn profijt, ghenadich zijt maect hem verblijt  De gaern met v sou auontueren.