Een nieu Liedeken, Op de wyse: die Mey moet wech na t'Somers.  Die lustelicke Mey is nu inden tijt,  Met zijnen groenen bladen,  Int lieflic anschouwen ghy die venus dienaers zijt  Men mach v niet versaden,  Want by des meys virtuyt  Menich cleyn voghelken ruyt,  Sijn sanck is soet om te hooren,  Dies willen wy vruecht oorboren.     Bedrijft solaes ghenuecht ende vruecht  Die bloemkens staen ontloken  Comt met v Liefken buyten des veldes iuecht  Die cruyden staen zeer soet van ro[k]en  Sy staen net ende reyn  In t'soete lustelijcke pleyn,  Daer sietmense ieuchdelijck bloeyen,  Door des soete Meys douws besproeyen    [p. 24]    Die Nachtegael singt nacht ende dach  Met menich dierken cleyne  Want ghy die Venus doet ghewach  Vint v ten veldeken reyne, Ende wilt ons comen by  O weerde Liedeken ende ghy,  En acht gheen nijders bespringhen,  Ende helpt ons de Mey in bringhen.     O Venus had ick mijn Liefken alleyn  Het zoude mijnder herten lusten,  Ende wy tsamen lagen op een beddeken cleyn  Daer ick by haer mochte rusten,  Ende wy daer speelden moeder naeckt  Alsinen de barvoete kinderkens maeckt,  So soude ick mijn Liefken ghebruycken  Ende in mijn armkens luycken.     Amoreuse lieuekens zijn hier vergaert,  Tis een melodye,  Als deen ghesichte dander verclaert,  Schout alle melancolie,  Haer kaecxkens sijn van coluere root,  Ende hoe menich versuchten groot,  Gheeft elck zijn Liefken int [wese]n:  Een soenken van v schoon lief, salt al genesen     Oorlof princesse, Liefken Amoreus,  Nu bid ick v om een bede,  Neemt desen Mey in danck zeer coragues  Ende bewaert hem na reyner sede,  Toont ons v ghetrouwe ionste fier,  Al onder desen soeten Eglentier  Wilt wt den slape ontspringhen  Ende helpt ons vrolick singhen.