Noch een ander nieu Liedeken, Op de wijse: Ick heb de werelt zeer bemint.  Die winter compt aen die Mey is wt  Die bloemkens en staen niet meer int groene,  Die nachten zijn lanck door des winters vertuyt  Die lust om wat nieus te doene  Mijn ionghe iuecht is int zaisoene,  Mijn man en is niet wel mijn vrient  Ey ende grijsert, al slaept ghi totter noene  Want ghy en hebt niet dat my dient.     Het was my wel van te voren geseyt,  Dat hy was van slutsers bende  Syn spoel my oock niet wel en [gest]reyt  Int beghintsel noch int ende  Waer ick my kere, waer ick my wende,  Mijn man en is niet wel mijn vrient  Ey ende Grijzert, dat ick v opt kende  Want ghy en hebt niet dat my dient.     Vermaledijt so moeten zy zijn  Die dat houwelick van hen voert brochte,  Het schoon coluer, den reynen maechdom  Dat die Grieck aen my versochte[..] mijn  My vreest als ick hoor zijn gherochte  Mijn man is niet wel mijn vrient,  En oude Grijsert, v vleysch is dier cochte  Want ghy hebt niet dat my dient.     En meent niet meer mijn zoete lief  Ick hebbe genoech voor v te behaghen  Siluer ende Gout van alles v gherief,  Daer toe bereyt v leve daghen  Van my en muecht ghy dan niet claghen,  Ghy segt ick ben niet wel v vrient  Ey oude Grijzaert, dat beenken moet ghy knagen  Want ghy en hebt niet dat mi dient.     Had ick papier schoon perkement,  Penne ende inct, ick schreue daer inne  Aen die Liefste Prince bekent,  Dat hy soude comen tot zijn vriendinne,  Want hy ist die ick met herten beminne [p. 27]    Mijn man en is niet wel mijn vrient  Ey oude Grijsert, al soudt noch ontsinnen  Ick hebbe wat anders dat my dient.