Een ander nieu Liedeken, Op de wijse: Tribulacie ende verdriet.  Den tijt is hier,  Datmen sal vrolijck wesen  Want in elck quartier,  Die Mey seer lustich staet  Sonder dangier, kan Venus ons genesen  Met cupido fier, die sal ons gheuen raet  Om te verstort des nijders tongen quaet  Want zy benijden seer  Dat niemant sou verblijden meer  Selfs zy bezijden eer  Vallen sy al in misdaet.     Wy sijnse quijt,  Die ons hier deden smerte  Dies wy met iolyt,  Brenghen den Mey plaeysant,  Met appetyt // gebruyckt elck vruecht int herte  Om dat haet en nijt,  So vast leyt inden hant  So wort den alderliefste, den Lauwerier geplant  Noyt reynder Liefde soet  Pyramus Thisbe briefde vroet  Twelck hem duer griefde doet,  Doen hyse niet en vant.     Hier woont die schone,  Laet ons den Mey hier draghen  Selfs in persone,  Als minnaers toebehoert [p. 31]    Oft zy ydone, schiep inden Mey behagen,  Veel vruechts ten lone  Krijghen wy duer haer woort,  Want haer zoete sprake,  Die ghaf ons nu confoort,  Als zy te ontsluyten plach  Den gheest in swaerder muyten lach  Daermen wt spruyten sach  Reyn liefde met soet accoort.     Prince eerbaer,  Liefde bracht ons te voren  Dies wy sonder vaer  Vielen dus slecht ghesint  Om dat alle Jaer,  Den Mey doet vruecht oorboren  Metter consten claer,  Met hem diese bemint  So hebben wy duer desen  Gheweest der consten vrient,  Sonder Argelisten vry,  So zijn wy Catharinisten bly,  Danckelick neemt Crtisten ghy,  Van ons liefste verwint.