Een nieu Liedeken met zijn nieuwe wijse.  Dese nyders hebbent zo haest bespiet  Wanneer daer vreucht en zolaes geschiet  Daerom en willen wy t'laten niet  Zy brenghen haer selfs int verdriet  Laet ons bedrijuen iolijt  Vreucht hanteren tot nijders spijt  Wy mogen wel louen en dancken den Heer,  Vrolijck wesen in duechden in eer.     Jolijt te bedrijuen en niet te kyuen  Prijsen wy nu aldermeest  Wilt by ons blyuen en vruecht aenclyuen  Verknecht v ni tot deser feest  weest vrolijck sonder verdriet  En mijt voor malcander niet  Wy moghen wel louen dancken den Heer,  Vrolick wesen in duechden in eer.     Geckt oft spot ofte niet vertreckt  Wat ghy hoort ofte wat ghy siet  Wilt niet veel seggen, v woorden beleggen  So brengdy niemant int verdriet  Voor nijders en clappers eest niet verueert  V vreuchde int openbaer vercleert,  Wy mogen wel louen en dancken. etc.     Wat weten zy vander werelt te spreken,  Die altoos zijn melancolijck  Haer harte is met droefheyt deursteken  Nimmermeer so is hy bly  Laet varen melancoly [p. 37]    Een yeghelijck zy met zijn Lieueken bly  Wy moghen wel louen et cet.     Oorlo[f] midt desen Prince gepresen,  Die hier eendrachtich zijt vergaet  Wilt druck ghenesen sonder vresen  Niemant en zy met druck beswaert  Wilt doch pattentich zijn  Ghy int uwe, en ick int mijn  Wy mogen wel louen en dancken den Heer  Vrolick wesen in deuchden in eer.