Een out Liedeken op de wijse: Op enen morgen stont om de Mey so wast.  Een Ridder ende een Meysken ionck  Op een rivierken dat zy saten  Hoe stille dat dat water stont  Als zy van goeder minnen spraecken.     Och segt my stout Ridder goet,  Ick soude geerne weten  Waerom dat dat water stille staet  Als wy van goeder minnen spreecken     Dat dat water stille staet  Dat geeft my geen vremde  Ick heb so menighe ionghe maecht  Ghebrocht in groot allende.     Hebdy so menighe maecht  Ghebrocht in groot ellende  Wacht v stout ruyter goet  Dat v God niet en schende.     Ick weet noch eenen hoghen berch  Bouen alle berghen hooghe  Die sal ick noch in dale brenghen  Daerom ist dat ick poghe.     Suldy mijns vaders hoghen berch  Tot enen dale brenghen  Ick sach v lieuer stout Ridder goet  By uwer kelen hanghen.     Ick hadde noch veel lieuer  Dat v die forme beschene  Al onder thol van uwen voet,  Den vast om uwen kele.     Dat meysken was ionc ende daer toe dom  Sy en wist niet wat zy seyde  Doen zy in haer liefs armen lach  Doen was den berch ter neder.     Och segt my meysken ionck  Is nu mijn kele ghehanghen  Nu is dijns Vaders hoghen berch,  In eenen dale verghanghen.     Och doen dat meysken geware wert,  Dat zy een kindeken bleef draghen [p. 43]    Sy ghinck al voor den Ridder staen,  Sy badt hem om ghenade.     Ghenade stout Ridder goet,  Ghenade van mijnen lyuen  Ick was een goet Maechdekijn  Nu moet ick met uwen kinde blijuen     Wat ghenade soude ick v doen,  Ghy en zijt geen keyserinne,  Ick mocht v mijnen schiltknecht gheuen  Const ick hem daer toe gebringhen.     Vwen schiltknecht en wil ick niet  Hy is my veel te snode,  Al is mijnen hoghen berch ter neder  Ick hope ghy sult hem noch wel hoghen.     Dat meysken had eenen broeder stout,  Hy was haer goet en getrouwe  Als hy haer dede al int aenschijn,  Hy beweest haer metter trouwe.     Och doen haer broeder geware wert,  Dat zy een kindeken bleef draghen,  Hy ginck al voor den Ridder staen  Hy badt hem mede te grauen.     Godt groet v seyt hy stout Ridder vry,  Stout Ridder vry van waerden  Och die met v kindt was beuaen,  Dit leyt hier opter aerden.     Och is zy doot dat schoone wijff,  Die ouer schoon die ick beminnen  So en sat ick nu noch nemmermeer  Mijn graeuwen ros be[s]innen.     Haelt mijn spere ende oock mijnen schilt  Mijn sweert al aen mijn zyde  Ick wil gaen rijden seluen daer  Men vint der valscher boden vele     Och doen hy opter heyden quam  Hy hoorde die clocken clancken  Hy hoorde wel aen der clocken clanck  Dat zy inder aerden moesten sincken.     Hy nam zijnen bruynen schilt  Hy worp hem opter aerden  Ligget daer ligget daer goet bruinen schilt  Van my en suldy niet gedragen werden.     Heft op uwen bruynen schilt  Hanghet hem onder v zyden [p. 44]    Al waer v Vader ende moeder doot  Den rouwe moet ghy lijden.     Al waer mijn vader en moeder doot,  Ende mijn broeders alle vijue,  So en waer den rouwe niet also groot,  Als om desen schoonen wijue.     Doen hy op dat kerckhoff quam  Hy hoorde die Papen singhen  Hy hoorde wel aen der Papen sanck  Dat zy Vigilie songhen.     Doen hy inder kercken tradt  Hy sach sijn Lief staen in bare,  Ghedeckt met een baren cleet  Recht of zy nu oock doot ware.     Hy hief op dat baren cleet,  Hy sach haer cleyn vingherken roeren  Och doen loech haren roden mont  Doen zy den Ridder voelde.     Staet op staet op mijn soete Lieff  Wel ouer schoon Joncvrouwe  Ick en sal v noch nemmermeer  Doen so groten ontrouwe.     Wel op wel op mijn soete Lieff,  Mijn ouer schoon ioncvrouwe  Al waert mijn vader ende moeder leet  So sal ick v tot eenen wijke trouwen     Al waert mijn vader ende moeder leet  Ende mijn broeders alle vijue  So sal ick v houden voor mijn bruyt  Ende trouwen voor eenen wijue.