Een nieu Liedeken, Op de voys: Ick weet een vrouken Amoreus.  Een vrouken heb ic met herten bemint  Geen schoonder en mach daer wesen  Ick weet wel dat zy my niet en kint,  In mijn hert staet zy ghepresen  Mocht ick eens comen in haer present  Dat ickse mocht toe spreken  Maer neen ick niet zy is so tent  Seer excelent, Dat sal [ick] haer ghebreken.     Van leden is zy so [wel] gemaeckt  Ick en weetse by niemant te ghelijcken  Als by Helena die daer worde ontschaect  Al wt dat lant van Griecken, [p. 45]    Van een Jonghelinck gheheten Paris,  Van Troyen en was hy gheboren  Sy was zeer fier ende daer toe wijs  Sy voerde de prijs  Bouen alle Vrouwen vercoren.     Troilus Liefde was noyt zo groot  Dat mercke ick wel aen de mijne  Die om Briseda sterff den doot  Met druckelicke pijne,  So heeft zy mede mijn hart deurwont  Doorschooten met Venus stralen  Mocht ick eens cussen haer rode mont,  Ick waer ghesont, ghenesen altemale.     Van leden is zy so wel ghestelt,  Als Medea die wonder wrachte  Sy haddet gulden Vlies in haer gewelt  Jason haer tot schande brachte  Hy lietse blijuen in swaer torment  Die fleur bouen alle vrouwen  Hy creech zijnen wille hoort dit bediet  Hy achtse niet  Sy sterff van groten rouwen.     Eer ick schoon Lieff so soude zijn,  Ick liet my lieuer ontlijuen,  Om v lijde ick so grote pijn  Eer ick v soude laten blijuen  Ghelijc Piramus den Jongelinc expaert  Woud ick daer lieuer om steruen  De welcke om Tisbe de bloeme seer waert  Met zijn eyghen swaert  Sijn harte ghinck hy deurkeruen.     Ic bidde schoon Lieff dat ghy om my peynst  Wilt my eens staen ter spraecke,  Ick draghe mijn liefde zeer onbeveynst  Dat seg ick v by ware saken,  Laet my eens troost van v ontfaen  Oft anders sterue ick van pijne,  Ick ben met uwer minne beuaen,  Dat heeft gedaen v lieflic claer aenschijne     Om v so wil ick claeghen mijn Lief  Als Hercules den Ridder boude  Die deur Hesione dat schoone wijff  Sijn leuen heeft behouden  Hy versloech het monster dat felle beest, [p. 46]    Dat soude hebben ghegeten  Het quam wter zee met groot tempeest  Alsomen leest,  Twelck hy heeft doot ghesmeten.     Prince.     Balthaser noyt sulcke liefde droech  Op Leander vol suyuerheden  Al wa[st] dat hy twee Reusen doot sloech  Ende oock twee Leeuwen mede  Hy wan zijn lief met groote cracht  Die soudaen hadse hem benomen  Al van twee Reusen worden sy bewacht  Dach ende Nacht,  Dat niemant by soude comen,