Een nieu Liedeken, Op die voys alsoot begint.  Een Liet eerbaer, vande liefste moet ic singen  scheyden van haer // bedroeft mijn hart en sinnen  Sy is certeyn // dat alder liefste greyn  Bouen alle schoone vrouwen  Door haer alleyn treur ick in rouwen.     Haer lipkens root, gebloeit als een corale  Haer borstkens bloot, gedect met s[.]te[.]dale  Haer lijf is nedt, wter maten wel ghesedt  Sonder verbeyden, sonder vertreck  Van die liefste moet ick scheyden.     Somtijts eylaes, leeff ic sonder treuren,  Al mijn solaes, sluyt ic buyten mijn deuren  In mijnen slaep, geneucht dat ick raep  Ick moet mijn daer in verblijden, [p. 49]    Als ic ontwaeck, so zijnt niet dan fantazien.     Lieflick lief wilst u tot mijn waerts keren  So wert ick gerief, verlost wt mijnen zeren  Mijn hert verfraeyt, als zy haer oochgens draeyt  Sy toont mijn, so fiere ghelate  Ic bens gepaeyt, weynich tot mijnder bate     Schoon diamant, keert v oohgens te mijne  Toont v samblant, of ic in druc verdwijne  En acht geen praet // Al door des nyders quaet  Bepijst wat ghy hebt gesworen  Haren raet versmaet in spijt van de niders toren     Princesse soet, ic moet van v verschansen,  Tot dat gemoet, weer tot mijnder vechansen  Hier me adieu, schoon lief tot op een nieu,  Tot v zin sal ick mijn keren  Zo mach ick vry, met v lief triumpheren.