Een nieu liedeken, Op de wijse alsoot begint  Fortuyna eylaes bedroeft  Maeckt ghy tot alder stont  Een hert dat troost behoeft,  Met Venus strale duerwont,  Weest niet ghelijck een steen  Aenhoort mijn claghen groot,  Ick blijf v lief alleen  Ghetrouw tot inder dood.     Ist dat ick lief eerbaer  V eenich sins behaech [p. 55]    Ick sal doen blijcken claer  Die liefde de ick tot v draech  Ghestadich ende reyn,  Is zy voorwaer gheseyt,  Schoon zuyuer liefste greyn  Tot uwen dienst bereyt.     Aensiet schoon lief expaert  Mijn lijden en groot ghequel  Dus toont der Vrouwen aert  En weest mijn niet rebel  Want ick nv anders gheen  Reyn roosken excellent  Dan v int herte meen,  Eerlijck en pertinent.     Die eet, drinckt noch en rust  Om v reyn Maechdelijn soet,  Zijn lijden liefken blust  Troost hem al metter spoet,  Laet hem sijn v dienaer  Reyn roosken delicaet,  Accoort met v lief eenpaer  Troost hem eert valt te laet.     Rustich lief van ghemoet,  Zyt ghy certeyn tis waer  V woordekens zeer soet  Zy clincken als een snaer  Ghy zijt zeer fraey van ghanck  Lief v corale mont,  En v welluydende sanck  Heeft mijn iong hert duerwont.     Ick sorch schoon liefste greyn  Dat ick doe verloren pijn  Ghy zijt mijn lief alleyn,  Troost mijn eer ick verdwijn  Al door v soet aenschijn,  Het is in uwer macht  Laet mijn v dienaer zijn,  Eer mijn die dood versmacht.     Och waert ghy toch eens vroet,  Want ick om v Liefden ient  Groot pijne lijden moet,  In desen tijt present  Ghy staet int hart gheprent,  Neemt mijn i[n] v beh[oet] [p. 56]    Mijn liefden is God bekent,  Op v rust zin en moet.     Adieu reyn maechdelyn saet,  Adieu Princesse fier  Ick sterf dezolaet,  In sware dangier, dat door v felle bestier  Lief door v soete praet  Blijft in mijn Venus vier  En comt mijn lief te baet.