Een nieu Liedeken, Op de wijse: Ick ginck eenmael spaceren.  Ghepeyns ghy doet my trueren,  Nacht ende dach  Zy en mach my niet ghebueren  Dus roep ick o wee o wach  Die Liefste die oyt zach,  Zy mach my niet ghebueren  Dies moet mijn ionckhert schueren  Dus truer ick nacht dach     Haer oochgens Christalyns,  Die zy al van my doet  Veel zuerder dan asijne,  Veel bitter dan roet  Haer woordekens seer soet  Waren eens medecijne,  Die zijn nu als fenyne  Dat kost mijns herten bloet.     Mijn kermen ende suchten  Die setse op een sy  Sy payt my al met cluchten  Al duer een ander petey  Haer gheck hout zy met my  Sy mach my sien noch luchten  Dus moet ick van haer vluchten,  Hoe soude ick wesen bly.     Daerom mach ick wel schrijuen,  Dat vrouwen woorden zijn niet  Als winden die daer drijuen,  Als een verwaeyt riet  Waer ick die oorsaecke siet,  So mocht sy op my kyuen,  Met recht van my blyuen,  Maer lacy neen ick niet.    [p. 58]    Ghy Princen wilt v versinnen,  Ghy die de liefde bestaet,  Ten is gheen kunst te beghinnen  Daer het eynde so bitter van smaect  Aldus ben ick gheraeckt,  Ick moetet selfs bekinnen  Dat my die liefde doet quellen,  En maeckt my desperaet.