Een nieu Liedeken, Op de wijse: Rijck Godt wie sal ick claghen.  Ghy Amoruese gheesten,  Hier in des werelts present.  Den minsten metten meesten,  Elck met zijn Liefken ient  Wilt reyne liefde draghen  Hier in dit aertsche dal, V lieueken sal v dan behagen  Want liefden is boue al.     Wilt v tot liefden spoeyen  Met v Lieueken so weest verblyt,  Als die bloemkens bloeyen,  Al inde nieuwen tijt, hout v al bedwongen,  Malcander v ionste toe biet  Maer wacht v van quade nyders tongen,  Zo en wert ghy niet bespiet.     Reyne liefden moetmen cronen,  Hier ter werelt int openbaer  Jacob ghinck met Laboam wonen  Om zijn lief wel veerthien Jaer.  Al eer hy wilde wijcken,  Van Laboam zijnen Oom  Met die schone Rachgel ginck hy strycken  En met Lya ten is gheen droom.     Valsche minne moet versmachten  Luystert en hoort my na  Als Sichem ghinck vercrachten,  Jacobs dochter Dina, Alsulx ginck oock bedryuen  Dauids zoon A[m]o[n]  Daerom dede hem ontlijuen,  Zijnen broeder Absolon.    [p. 61]    Wilt ghy niet zijn bedroghen  Zo ghaet wijslijck te ra  Dat coste Samosan zijn ooghen,  Die minne van Dalida  So ons de Boecken leren  Verstaet de reden mijn  Sy ghinck hem zijn hayr afscheren,  Ende doen vinghen hem die Phylistijn     Princen ende Princieren,  Malcanderen doch niet en schent  En wilt toch vruecht hantieren  Door liefde ist fondament  De const van Retorijcken,  Immer niet en versmaet  Want trouwe moet blijcken  O Heer comt my baet.