Een nieu Liedeken, Op de wijse Tant que viveray.  Ghy Venus kinderen ient,  Ghy die hier zijt omtrent.  Op noden v in onse convent,  Met v liefste Lieueken bekent.  Hout met haer perlement,  Den Mey staet net en fijn  Blijft niet absent,  Al zydy van Venus verblent  Dwelck v hert duerprent,  Troost wort v medecyn, blijft dit bekent  Ghy comt wt allen pijn  Ghy bloeyende Egelentieren  Helpt ons vruecht vereren,  Die bloemkens staen seer fray,  Lustich in haer gheray,  Alle Amoruese dieren, Wilt ons obidieren  Met v Lief in een valley  Maeckt vruecht ende gheen gheschrey.  In dese coele Mey.     Comt al ter vaen,  Die met druck sijn belaen  Der vruechden traen  Leyt nu al int saysoen  Wiltse niet versmaen,  Sy sal v met vruechden doen  Elck wil zijn Lief ontfaen, [p. 62]    Die nyders vlien van daen, laet v doch raen  Die Mey staet net en groen  Wiltse niet versmaen,  Met v liefste Lieueken zeer coen,  Ghy bloeyen Egelentieren. etc.     Ghelach die fiere Nachtegael,  Laet horen uwen tael, In Venus sael  Laet horen ws stems gheclanck,  Bemurwet v hert van stael,  Al metter minnen dranck  Schoon Liefken loyael, Ghy zijt de principael  Waerom dat ick eens dwael,  Ick blijft in mijn leuen lanck  Ick drinck wt Venus schael,  Ghy hout my in bedwanck  Ghy bloeyen Egelentieren. etc.     Princelijcke grael  In danck doch dit ontfaet, Vroech ende laet  Wilt ons ionst toch aensien  Hoe dattet ghaet, Ick sal v niet ontvlien  Soeckt gheen eyghen baet, Als ypocrijt quaet  Zo blijuen zy verwaet,  Die nijders die ons bespien  Doet na Venus raet, dat is al ons ge[b]ien  Ghy bloeyen Egelentieren. etc.