Een nieu Amoreus Liedeken.  Die winter is ons verghanghen  En ick sie des Meys virtuyt  Ick sie die loueren hanghen  En die bloemkens die spruyten daer wt,  Also veer aen ghene groenen dale  Daer is het so ghenoechlijcke zijn,  Daer singt die fiere Nachtegale  Met so menich cleyn wilt voghelkijn.     Wy willen die Mey gaen houwen  Hier buyten int groene wout,  En schencken mijn soete lief mijn trouwe,  Die mijn herteken bevangen hout  En vragen of zy wilden comen  Voor haer cleyn veynster staen,  Ontfangen de Mey met haren boemen,  Want zy is so schoon ghedaen.     Legdy nv en slaept schoon lief,  En waerom en waeckt ghy niet  Ick stae hier voor v duerken  En ick lijder also swaren verdriet [p. 63]    En ick stae hier voor v duerken  En ick lijder also groten pijn,  Staet op mijn alderliefste  En spreeckt een woort teghens mijn     Doe die suyuerlijcke  Dat claghen aen hadde ghehoort,  Sy stont op haestelijcke  En met een sprack zy een woort  En hy namse al in zijn armen,  Met groter eerwaerdicheyt  Hy custense voor haer mondelijn was root  En zy namt oock al in danckbaerheyt.     O doot zeyde vermaledijde doot  Waer toe zijt ghy ghemaeckt  Ghy staet hier voor mijn ooghen  Die also bitterlijcke smaeckt  En ghy staet hier voor mijn ooghen  Recht teghen neuens mijn  Ick sie den licht en dach op dringhen  En mijn soete Liefs claer aenschijn,     En hy namse al in zijn armen //  Met groter eerwaerdicheyt, Hy custense voor  Haer mondelijn was root //  En zy namt oock al in danckbaerheyt //  Die wachter op de mueren,  Hoe luyde was dat hy sang  En isser yemant inne //  Die mach thuyswaert ghaen //  Ick sie den lichten dach op dringhen,  Alzo veer int oosten op gaen