Een oudt Liedeken, Op die wijse: Ick was een Clercxken, ick lach in scholen.  Het wayt een windeken coel wten oosten  Hoe lustelick staet dat groene wout  Die vogelkens singen wie sal my troosten  Vrouwen ghepeyns is menichfout.     Ic wil my seluen eens gaen verme[yen]  Al daer die liefste te wonen plach  Ende dencken om den tijt voorle[den]  Godt gheue die liefste gueden [dach]     Ic was een Clercxken ic la[ch ter scholen]  Den rechten wech heb ick [ghemist]  Schoon ionghe vrouwen [doen mi dolen]  Weder te keren dunct [mi best]     Dit heffe ic op dit w[il ic vaten] [p. 82]    Al om een die alderliefste mijn  Drinckt ic mi droncken, drinct ghy bi maten  Dat v misquaem dat waer my leet.     Nocht weet ic een liefken wtuercoren  Daer waer ick also gheerne by  Wat ickse beminne tis al verloren  Crancken troost so gheeft zy my.     Al op den hoeck van deser straten  Daer woont so properen meysken fijn  Daer sal ick noch een nacht by slapen,  [O]ft kraeyen sal gheen voghel zijn.  Rijck God mach ic den dach noch leuen  [Dat] zy my minde ende ick haer niet  [So so]ude mijn herteken in vruechden leuen,  [Dat nv] leyt in swaer verdriet.  [Nv is dit] lot op my ghevallen  [Daer ic een] kanse af wachten moet  [Ay lacen ic en h]ebbe ghenen troost met allen  [Niet dan altijt] druck ende teghenspoet.