Een nieu Liedeken, Op die wijse. vngreue trafft    Lamant       Piramus  Ick sat en fantazeerde,  Ick docht in mijnen zin  Ick wist wel wat my deerde,  Want ick haer zeer bemin,  Om een die my veracht // duer tghedacht  Is mijn herte seer beswaert  Want my dunckt zy slacht, inden cracht  Een die thoont wel haren aert.    Lamoureuse       Thisbe  Doet wech v fantazeeren,  Mijn alderliefste Lief,  Ick sal sonder resteren  Haest vereren v gherief  En v herteken bang // eer iet lang,  Sal ick gheuen Medecijn,  Eerst viel ick v strang // duer v sang,  Dus vermorstet therte mijn.    Lamant  Ick heb haer mijn ghedachten  Verclaert so menich reys  Het welcke waer mijn droom by nachte  En sdaechs oock mijn ghepeys  Dat ick om haer truyr // tot elcker uyr,  Dat is my groote pijn  Het lyden valt my suyr, als een vuyr,  Is ontsteecken het herte mijn.    Lamoreuse  En wilt niet despereren,  Noch wt den lande ghaen,  Ick sal sonder vermeren,  Haest beteren v vermaen  Dus neemt werom en keer, en comt weer  En weest van my niet schu  Trouw, goet, lijf, en eer, wilt ghy meer  Stel ick ghansselick om v.    Lamant. [p. 92]    Mijn hert is my duersteken,  Met Venus stralen duerwont,  Niet wel kan ickt wt spreken  Mijns sherten sin en gront  Want het swaer torment, my heel schent,  Om dat ick seer desolaet  Van v liefden ient, die gheprent  Altoos in mijn herteken staet.    Lamoreuse.  Al heb ick v bewesen,  Somtijts een zuer ghelaet  En wilt daerom niet vresen  Ick heb v noyt ghehaet  Maer ic hebt meest gedaen, om twel staen  Om te proeuen uwen sin,  Dus swackt hier af tvermaen, nv voortaen,  onuerdwaelt is v min.    Lamant  Elck woud zy wilde ghelouen  Dat ick haer zeer bemin  Maer [n]een zij slacht den douen,  Dus ick gheen troost ghewin,  Daerom ben ick siet, int verdriet  Die nyders sijn my swaer  Want altijt wort ic bespiet // alst geschiet  Dat ick haer mijn liefde verclaer.    Lamoreuse.  Qua clappers en clappeyen  Qua tonghen ick niet en acht  Als wy hier met ons beyden,  Tsamen zijn eendracht  Want alleen haet en nijt // sal metter tijt  Van hem selfs wel verghaen  Die ons nu meest benijt // en doen spijt,  Zal hem ten besten wel verstaen.    Lamant  Princesse     Princesse om gheen clappeyen,  En sal ick v oock laten niet  Al ist dat zijt verbreyen,  Ten sal hun baten niet  Het waer saeck dat die doot // lief minioot  Een van ons het leuen benam  Maer haer fel aenstoot // ick segt v bloot [p. 93]    Ick wou dat zy my eerst aenquam.    Lamoreuse  Prince     Prince neemt int ghoede  Voor antwoort op v lied  Ick stel my ghants in v behoedt,  Dus na my omme siet  Ten is niet van noot // lief minioot  Dat ghy steruen sout om my  Want ick gheef my bloot // om den doot,  Te beletten, dus comt by my.