Een nieu Liedeken, Op die wijse: tswinters Somers eeuen groen.  Ick weet een Bloemken soet van guere,  So vast gheprent al in mijn hart,  Ick ghae dickwils voorby haer deure  Want om haer lijde ick grote smart,  Ick salt niet langher connen verdraghen  Wil zy my nu niet troosten saen, [p. 98]    So mach ick die ure wel beclagen  Dat ick oyt leuen heb ontfaen.     Dat bloemken dat ghy hebt wt vercoren  Wilt v ghedachten stelle daer van  Want sy is voor v niet gheboren  Ja sal trouwen een ander Man  Dus wilt v tot een ander begheuen,  Ende kiesen doch een ander lieff  Op dat het v oock niet coste het leuen  Van haer en crijchdy geen gerieff.     Sin en memorie sijn van my gheweken  Ick weet my seluen ghenen raet  Ick coom dicwils om haer te spreken,  Maer het is altijt te vroech ofte laet  Een ander vint ick neuens haer zide  Daer ick eens te sitten plach  Hoe soude ick my connen verblijden  Ick sie wel datse my niet en vermach     Sin en memory wilt doch behouwen,  En wilt doch niet meer treurich zijn  Al ist dat zy een ander wil trouwen  Verheuchtsi weer met een ander Robijn  Sout ghy daerom v vruechde laeten  Ick bidt v doch hoort mijn vermaen  Want wat soude v moeghen baeten  Als ghy gheen troost en zout ontfaen.     Ick stont wel eens in haerder graey,  Maer den tijt is nv al ghepasseert  Ic weet niet hoe ickt heb verdient eylacy  Dat zy haer aenschijn dus van my keert  Want ick haer altijt onbedieerde  In alles want zy gheboot  En dede naerstich dat zy begheerde  Nu loont zijt my met lijden groot.     Al stont ghy eens in hare sinnen  En is ghepasseert nu den tijt  Soeckt ghy sult wel een ander vinnen,  Daer ghy sult wesen mede verblijt  So goede Rosen sietmen spruyten,  Alsser blijuen onder die voet  Dus wiltse buyten v harteken sluyten,  En houden altijt goede moet     Sal ick het treuren moeten eruen,  So mach ick wel beclaghen den dach [p. 99]    En roepen nu altijt om steruen  Want ic het niet langher verdragen mach  Ic vergae gelijck die sne al van der sonnen  Verdwijnt al van der hitte claer,  Och oft ic noyt en hadde begonnen,  So waer ick wt dit lijden swaer     En wilt doch daerom niet meer treuren  Want ick gheef v doch goede raet  Want minnaers moeten veel besueren  Maer daerom haer niet en versmaet  Dan na het beuel haers ouders vol eeren  Wil zy haer schicken ende daer na doen,  Dus laet vreucht in v vermeren  Ende verblijt v in dit saysoen     Ghelijck dat Tortelduyfken rene,  Bedroeft is om zijn gayken clene  So gae ick oock suchten en wenen  Ende vinde my seluen oock alleen  My dunckt mijn Lieff heeft my verlaten  Ten comt niet toe by mijnen schult  Maer nijders vals met haren praten  Die hebben haer t'hooft met logens gevult     Men mach v wel by dat Tortelduyfken ghelijcken  Dat van zijn gaeyken ghescheyden was,  Al is men iuyst niet euen rijcken  Verkiest een ander op dit pas  Al ist by v schult niet toeghecomen  Wilt Cupido gheuen die schult  Hy heeft t'hart al van de schone bloemen  Met liefden al van een ander gevult.     Princesse.     Princesse wilt v dienaer ghedencken  En wilt hem helpen wt desen pijn  Wilt ghy, ghy meucht hem t'leuen schencken  Want het staet in die handen dijn  Och wout ghy v seluen eens verneren  En troosten eens v dienaer hier  So sout ghy zijn last in vruechden verkeren,  En leuen voort in groot playzier     En wilt niet meer aen die Princesse versoecken,  Op dat ghy niet meer compt in schant [p. 100]    Noch en wilt niet meer schuylen in hoecken  Maer ghy meucht wel comen ter handt  Om Minnaer vol eeren twordt wel bevonden,  Dat hem wel wort gherefuseert  Deur giericheyt hoort mijn vermoden  Dus v niet meer en perturbeert.