Een nieu Liedeken, Op die wijse: Mijn hert is my ontween gheclooft, wie sal my,  Ick heb die Werelt bemint,  Sy heeft my heel van Godt getoghen  Nu heb ick oock al versint,  Hoe my die Werelt heeft bedroghen  O Godt het is in v vermoghen  Wat my nu ontfermen noch  O valsche werlt ghy heb my al geloghen  In v en is niet dan bedroch.     O werlt ghy zijt toch een partye,  Teghens Godt het is claer beseuen  Want Nijdicheyt en Houerdye [p. 109]    Sijn ter werelt al verheuen  Niemant en soecket dat eeuwich leuen  Dat mach ick wel segghen noch  O valsche werelt ick heb v wel beseuen  In v en is niet dan bedroch.     Gulsicheydt en ouerdaedt,  En zijn al ter werelt gheen sonden  Ouerspel seer fornicaedt,  Al zijn die ouer ghevonden  Om gelt om goet ontbintmen alle sonden  Dat mach ick wel seggen noch  O valsche werlt als ic v wel doorgronde  In v en is niet dan bedroch.     Als ick die werelt wel besiet,  En bekenne haer ghebreecken  Laet ons dan tot Christum vlien. Ende de werlt heel versteecken //  Aen hem en sal ons niet gebreken //  Want hi is der menschen soch,  O valsche werelt ick heb v al doorkeecken  In v en is niet dan bedroch.     O Hemelsche vader ghebenedijt  Wilt my van dit vlees verlaten  Dat wy door Christum worden bevrydt  Want wy zijn al broossche vaten,  Die werelt met haer ondersaten //  Heeft my nu bevangen noch,  O valsche werelt ten mach v al niet baten.  In v en is niet dan bedroch     O Vader inder eewicheyt,  Wilt my uwen geest in geuen,  Die werelt heeft my heel verleyt,  Sy doet my na den vleesche leuen  Het welcke de ziele brengt in sneuen,  Verlooren inder hellen troch  O valsche werelt ic heb v claer beseuen,  In v en is niet dan bedroch.