Een nieu Liedeken, Op die wijse: alzoot beghint.  Laest ontrent den auont by auontueren  Doen ginck ick dolen achter straet  Van liefden en wist ick niet the ghedinen  Want mijn hert was heel desperaet  Doorwont van binnen doorwont van binnen  Tot mijnder baet, quam zy daer ic maet  Die ick beminne.     Sy sprack my toe doe ick haer kende,  Ick en was mijn dagen niet meer verblijt  Ic ginck my also haestelick waerts keren,  En ick sprac haer toe met also groten vlijt  Liefste ghepresen, liefste ghepresen  Och mocht ic met iolijt op desen blijden tijt  Eens by v wesen.     Venus die ginck ons daer tsamen binden  Al daer wy stonden in minnen fier  En Cupido ginck boecken vinden [....] hier  O[.....] te doorschijnen met [nieu] Venus  met stralen der minnen, met stralen der minnen  Sy bracht my hier, in also swaer dangier  Die schoone Goddinne.     Na troost te vragen, stont alle int behagen  Maer [laet] ten mocht mi gebeuren niet  mijn ogen op haer sagen mijn hart begint te clagen  Alderliefste waerom laet ghy my int verdriet,  Met druck beuangen, met druck beuangen  Ghy zijt mijn liefste lief toont my doch v gherief,  V dienaer wilt ontfanghen.