Een nieu Liedeken, Op die wijse: Bedroefde harteken.  Myn oochkens wenen  Mijn hart moet suchten,  Dus moet ic clagen mijn swaer verdriet,  Mijn liefste Lieueken, wil van my vluchten  Wist ick waerom ick en treude niet.     Wist ick waerom t'was mijn begheren  Dat zy op my dus is ghestoort  Sy ghelooft qua tonghen  Het mach my wel deren  Die niet en soecken dan discoort.     Ick bemin haer seere en zy my mede,  Ter werlt en wasser noyt lieuer paer  Wy en hadden noyt twist,  Maer altijt vrede  Och bitter scheyden ghy valt my swaer.     In vreemde Landen moet ic gaen reysen  Met grote droefheyt dolen altijt  Sult ghy schoon lief, daer niet eens om peynsen  Dat ghy daer af een oorsaeck zijt     Reale mondeken wilt ghy my verlaten  So moet verdwijnen mijns hartsen bloet [p. 115]    Wilt ghy v lieueken niet comen te baten,  Noyt meerder droefheyt en tegenspoet.     Had ick die Appel van roder Goude  Die Paris Venus schonc voor een present  Ick schonckse mijn Lieueken die schoonste vrouwe,  Die daer oyt was onder t'shemels tent.     Bedroeft mach ick wel zijn van sinnen  Beclaghen mach ick wel mijn misval,  Die ick met mijnder harten beminnen  Dat daer een ander by rusten sal.     Hoe sullen mijn oochskens dat anschouwen  Dat groter droefheyt sal mijn hart ontfaen  Als daer een ander mijn lief sal trouwen,  En met haer wt vermaeyen ghaen.     Hoe can zy my nu dus vergeten,  Daer wy malcanderen so hebben geeert  Ic mach wel seggen dat vrouwen gedachten  Wanckelbaer zijn, en haest verkeert.     Mocht ick v Lieueken noch seluer eens spreken,  Dat ghy mocht hooren mijn clagen groot,  Mijn ionc harteken sal moeten breecken  Dat ghy v lieueken dit lijden aendoet.     Ick bidt v Lieueken met smeeckender tranen,  V oochskens wilt doch op my slaen  Den douw der liefden laet op my dalen,  Ick sal mijn beteren Lief heb ick misdaen.     Nu is mijn arbeyt doch al verlooren  Mijn singhen, mijn springhen nacht ende dach,  Sy heeft den ander lief, wtvercoren,  Daer ick my luttel op hadde ghewacht.     Op hoope moet ick nv ghaen leuen  Ick ben eylaes een onwaert gast,  Al was my dit van te vooren gheschreuen  Ic betroude haer woordekens veel te vast.     Adieu Princesse wtuercooren,  Adieu die schoonste die liefste mijn  Het is my een droeuich ding om te hooren  Dat wy twe ghescheyden moeten zijn.