Een nieu Passemegie: Op de wijse: alzoot beghint. [p. 116]  Met recht mach ick wel claghen  Ick cant niet langher verdraghen,  Het leyt dat my is gheschiet  Sy plach my eens te vraghen  Schoon Lief willen wy gaen iaghen  Int bosch der minnen vliet.     Sy heeft mijn hart doorschooten  Met liefden ouergoten  Al deur haer aenschijn claer,  Had ick van haer ghenoten  Ten hadde my niet verdroten  Maer neen ick niet voorwaer.     Ick heb die winter stranghe  Gheleghen in haer bedwanghe  Duer Cupido stralen soet,  Sy seyde zy soudt eerlanghen  My verheughen met haren sanghe  Maer nu ontvalt haer den moet.     Ick sal mijn boochgen spannen  Ick hoopse noch te vermannen  Waer deur dat zy my haet  Ick weetse niet te vanghen  Dan wt Venus perck te bannen  Tot inden vierden graet.     Sy is mijn wtvercoren  Waer deur ick lyde thooren  Dat zy een ander mint  Hoe souw ick vreucht oorboren  Ick gheef die moet verloren  Al om dat proper Kint.     Princesse mach ick wel schrijuen  Den Bloem bouen alle Wijuen  Staet zy tot harte gheprent  Al had ick hondert lijuen  Daer en soude maer een van blijuen  Op haer ben ick ghewent.