Een nieu Liedeken, Almangie Amoreus, Op die voys, alst begint.  Mocht ick eens troost ontfanghen,  Deur v met soet verlanghen,  Mijn pijn en swaer verstranghen  Sult ghy gants doen cesseren,  Wilt alle valsche Slanghen [p. 117]    Die welcke gaen haer gangen  Aen v niet laten hanghen  Maer wiltse van v keeren,  Want zy nv rechte voort  Niet soecken dan discoort  Ick wou dat haer die moort  Sou slaen sonder confoort  So souden wy vermeren,  Die nyders gaen verteren,  Ende alle vreucht hanteren  Met een so soet accoort.     Wilt ghy my niet ghenesen  Mijn Hart bevanghen met vresen,  So sal ick cort na desen  Den Doot nv moeten smaecken  Want v reyn eerbaer wesen  Dat moet werden ghepresen,  Twelck ick heb wtghelesen  So sou ick daer aen gheraken,  Ghy zijt Nacht ende Dach  Altijt in mijn ghedacht  Och had ick doch verpacht,  Vrou Venus grote macht  So sou ick v ghenaken,  Nae niemant anders haken  Dus wilt mijn toch niet laecken  Want ick van Liefde versmacht     Mach ick niet deerlick claghen,  Dat ick het pack moet draghen  Het sal mijn Harte deurknaghen,  Wilse mijn niet verhooren  Quam ick in haer behaghen  By nacht en oock by daghen  So sou ick vreucht ghewaghen  Maer pijn doet mijn versmoren,  Tis my so grote pijn  Dat ick van haer moet zijn  Van v reyn claer anschijn,  Deurstraelt het Harte mijn  Ghy wetet Lief te vooren,  Dat ick sal zijn verlooren  Want ghy met scherpe Sporen  Deursteeckt het Harte van mijn.     Princesse Lief verheuen [p. 118]    Gunt my nv doch het leuen  Want niemant cant my gheuen  Dan ghy tot deser stonden,  Tot v werd ick ghedreuen  Deurkeruen ende deur beuen,  Laet my doch niet sneuen.  Maer heeft mijn diepe wonden  Aenhoort toch mijn gheween  Weest niet ghelijck een steen,  Want ick nu anders gheen  Al in mijn harte meen,  Dan v hoort mijn vermonden  Aen v blijf ick verbonden,  En ghy hebt my verslonden  En breect mijn harte ontween.