Een nieu Liedeken, Op die wijse: De Commesat sal hem verblijden.  Mijn sinnekens zijn my voort toghen  Van een so schoonen Jonckvrou fijn  Sy doet my pijne dooghen,  Sy is die alderliefste mijn  Om haer so wil ick waghen,  Mijn Lijf ende al mijn ghoet  Mijn Lijf ende al mijn ghoet,  Ende laten vrienden en maghen  Ende schencken haer mijns hartsen bloet.     Die Liefste mach ick wel schryuen  Voor v Vrouwelick beelde schoon  Want bouen alle Wijuen,  Spant zy int harte der minnen croon  Sy staet in mijn behaghen,  Op haer so rust mijn moet  Op haer so rust mijn moet  Dus wil ick haer mijn liefde draghen  Ende schencken haer mijns hartsen bloet.     Twijfel gheeft my veel nopen  Angst ende suchten is my by  Nae haer staet alle mijn hopen,  Des ick moet zijn van Harten bly  Mijn sinnekens nae haer iaghen  Die my dick suchte doet, Die my dick      etc.  Al soude my druck noch plaghen  Ic moet haer schencken mijns hartsen bloet.     Venus v strael van Minnen  Heeft mijn Harte so seer doorwont  Ick blijue ghequetst van binnen,  Doort deruen mijns liefkens roder mont,  Nv en tot allen daghen,  Wort zy van my ghegroet,  Wort zy van my ghegroet,  Om haer so moet ick claghen  En schencken haer mijns hartsen bloet.     Princesse melodieuse, [p. 120]    Schenckt uwen dienaer Medecijn  Bouen alle schoon amoreuse,  Suldy int harte die liefste zijn  Al legghen die nyders laghen,  Hout my in v behoet  Hout my in v behoet,  Ende wilt my niet veriaghen  Ick sal v schencken mijns hartsen bloet.