Een nieu Amoreus Liedeken.  Met Venus geschut ben ic doorschoten  Van een die alderliefste mijn,  Haer claer aenschijn dat heeft deurwont,  Mijns hartsen gront, schoon roder mont  Tot alder stont, so lijde ick pijn.     O Cupido, Godt van der minnen,  Wilt ghy my noch in staden staen  Ick ben ghevaen, in Venus net  So vast ghesedt  Ick en cans ontrijden noch niet ontgaen.     Ick bemin so seer dat alderliefste greyn  Haer handekens teer, haer vingerkens cleyn  In Venus pleyn, spant zy die croon  Dat Vrouken schoon, vijf duysent doon  Crijch ick te loon, van harten certeyn.     Princesse troost my mijn alderliefste kersouwe  So waer mijn jonge hert gesont  Tot alder stont, oock verheucht  Met uwer deucht, troost my ghy meucht  Met uwer deucht, v vrientschap iont     Prince ghi zijt mijn alderliefste princesse  Als my van v mach troost ghebeuren  Nacht en dach ben ick verblijt,  Tot alder tijt, verduldich lijdt  Al worden wy benijt, maect geen geclach.