Een nieu Amoreus Liedeken, Op de wijse: alzoot beghint.  Myn sinnekens verstooren,  Druck lijden comp my te vooren  Om een dien ick heb wtvercoren,  Mach ick haer ghecrijghen niet [p. 122]    Wat bede ick oyt gheboren,  Mijn dunckt het is doch al verloren  Quae nyders vol van tooren  De doen my swaer verdriet, Altijt ben ick bespiet  Hoe heymelic dattet gheschiet,  Ten mach my oock niet baten  Dat doen altoos,  Oude nyders tonghen boos  Dat ick die alder liefste moet verlaten.     Secretelick wy twee binnen  Die malcanderen seer beminnen  Men moet oock wel bekinnen,  Geen lieuer paer dan wy, Al wat ic gae beginnen  Ghy comt nemmermeer wt mijn zinnen  Mocht ick eens troost ghewinnen  So waer ick van sorghe vry  Dat doen quae nyders party,  Dat ick niet mach comen by  Om v alderliefste te spreecken,  Dan mocht ick eens certeyn // Alderliefste greyn  Ick soudet also lustelicken wreecken.     Waer ick my wende of keere,  Ick doe niet dan ick fantazeere  Om een dien ic begere // Can my gheworden niet  Ick vreesde al te veuren  Datse my niet en mocht ghebeuren,  Mijn sinnekens staen in treuren,  Om een die liefste mijn  Ick mach by haer niet zijn  Ouermits qua nyders fenijn, Moet ickse deruen  Noch sal ick haer siet // begheuen niet  Al soud ic daerom moeten steruen.     Princesse schoon Figuere  Om v ist dat ick aldus labuere  Wacht v tot alder uren  Voor valsche tonghen quaet  Al schijnen zy schoon en puere  Sy veranderen soet int suere  Al zijn wy twee in trueren,  Ick hoop ons valt noch raet  Ghy zijt mijn toeverlaet,  Mijn sinnekens gants op v staet  Om troost toe ghewinnen  Dus lijdt v doch // een weynich noch [p. 123]    Ick en sal v niet begheuen, mijn leuen.