Een Amoreus liedeken, op de wijse: Qui passa paraquestos strados.  Mijn grote clachten, zijn veel om achten  Om dat ic moet mistroostich zijn,  O Godt van machten, thoont nv v crachten  Beurijt mijn lief van grote pijn  die liefste voorwaer, maect my hart swaer  Dat zy my schont in alle percken,  O valscheyt van wercken, vliet nu van haer     Heb ic dit verdient // O god mijn vrient  Dat ick patientich moet verdraghen  Ick ben verblint, door die liefde verslint  Dwelck al gheschiet door Venus plaghen  Mijn hart onsucht // doort onghenucht  Dat mijn falgeert die liefste schoone  O Bloem der crone van de nijders vlucht.     Ick mach wel spreken, dat ic sal wreecken  Dat zy door nijders laet gheschieden fel,  Ick door ke[k]en // haer valsche treken  Dat ick altoos voor haer moet vlien snel  Als Fortuna keert, mijn troost vermeert  Dat ic mach vry zijn vanden nyders tongen  De schone tonghen maec ic ben gheleert.         Geen die daer leeft, mijn hartgen verheeft  Als die Princes groot van waren,  die my troost geeft, waer deur harte beeft  Dat ic haer nieuwerts en can aenvaren,  Die Liefde groot cost my die doot  Dat ic moet deruen de schoon is int gesichte  de wel sou verlichten, mijn hart wter noot.