Een nieu Liedeken, Op die wijze: Hout aen ghy Venus dierkens.  O God al vander minnen  Seer crachtich van cueren,  Ghy berooft mijn Hart en zinnen  Nu en tot alder uren,  Aenhoort doch mijn labueren  Oft ick blijf al int verdriet,  Ick leg in swaer doleuren  Want my onrecht gheschiet,     Eylacy al mijn leuen  Is niet van eenich steruen,  Vreuchde wort mi verdreuen  Alle solaes moet ick deruen,  Want zy wil my onteruen  Die mijn Harten so deurspiet,  Hoe sout ick vreucht verweruen  Want my onrecht gheschiet.     Ic en can van haer niet weten  Die rechte oorsaecken,  Dat zy my heeft vergeten  Die mijn harteken doet blaecken  Maer doen wy laestmael spraecken  Doen docht ick eylacy niet  Dat my dit soude ghenaken  Want my onrecht gheschiet.     Hoe sout ick connen bedrijuen  Vreucht oft eenighe melody,  Want die stuer der Wijuen,  Valt my nu heel party  Druck en fantasy, [p. 131]    Benaut mijn Harte ziedt  Gheen meerder filonije,  Want my onrecht gheschiet.     Daer ick eylacy mijn leuen  Voor soude gaen waghen,  Die heeft zy nu begheuen  In een anders behaghen  Nu en tot allen daghen,  Die zy haer vrientschap biedt  Ick macht my wel beclaghen,  Want my onrecht gheschiet.     Oorlof Princesse,  Stem ick met desen,  Mijn Amatoresse  Alst niet anders mach wesen,  Ick waer ghenesen  Dat ghy v straf hart liedt  Adieu reyn Bloem wtghelesen,  Want my onrecht gheschiedt.