28 Een nyeu liedeken  1  DIe vogelkens inder muten  Si singen haren tijt  Waer sal icx mi onthouden  Ic ben mijns liefkens quijt.  Waer sal icx mi onthouden  Ende ic haer so gaerne aensie  Al spreec ic v liefken so selden  Ic scenc v mijn herteken is fier     2  Ic ginc noch gister auont.  So heymelijc eenen ganck.  Al voor mijns liefkens dore.  Si wist mi cleynen danck  Staet op mijn alder llefste  Staet op ende laet mi in |  ic swere v op al mijn trouwe  Ic en had noit lieuer dan dy     3  Scoon lief laet v gedencken  Dat ic eens die liefste was  Ende lac in uwen armen  Nv ben ic geworden een onwaert gast  Al hebdi mi nv begheuen  Noch drage ic eenen huebscen moet  Die liefte bloeyt winter en somer  Dat de coele mey niet en doet     4  Hi tooch van sinen handen  Van goude een vingherlijn  hout daer mijn alder liefste  Daer is die trouwe van mijn.  Mer oft yemant vraghet  Wie v dat vingherlinck gaf  antwoort hem met huebsce woorden  die eens die alder liefste was      [fol. 16v]  5  Ic hoorde ghister auont  So lustelijck eenen sanck.  Mijn liefken die gaet houwen  Ick en weets haer gheenen ondanck  Al heeft si mi nv begheuen  Noch draghe ick eenen huebschen moet  Die liefde bloyet winter en somer  Dat die coele mey niet en doet     6  Die dit liedeken heeft ghesonghen.  Dat was een ruyter fijn  Sijn herteken ghinck int lichte  Met schoone vroukens fijn  Dit liet heeft hi ghesonghen  Ter eeren der liefste zijn.  In spijt der nijders tonghen  Sijnen naem is Ionghen stijn.