35 Een oudt liedeken.  1  EEn boerman hadde eenen dommen sin.  daer op so schafte hi zijn ghewin  Het voer een boerman wt meyen  Hi brocht sinen heere een voeder houts  Sijnder vrouwen den coelen mey     2  Die boer al op den houe tradt  die vrouwe op hoogher tinnen lach  Si lach op hoogher salen  Mocht ick een corte wijle bi v zijn  Ick gaue daer om mijn ros mijn wagen     3  Die vrouwe die reden so haest vernam  Si liet den boerman comen an   [fol. 20r]  So heymelijc al stille  Al in een duyster camerken  Daer deden si twee haren wille     4  Doen hi zijn willeken hadde ghedaen  die boer moste vander tinne gaen  Ende hi bestont te claghen  Ic segghe v dat het deen is ghelijc dander  Mi rout mijn ros mijn waghen     5  Die heere quam wter iaechte ghereden  Hi hoorde den boerman seere claghen  Hi hoorde den boerman claghen  Ghi segt dat het een is als dander is  die waerheyt suldy mi saghen     6  Die boer had schier een loeghen bedacht  Ick hadde een voederken houts gebracht  Ende daer was een crom hout onder  Ick seg v dat het deen als dander brant  Als si biden viere comen     7  Hierom was v vrou so gram  dat si mijn ros mijn waghen nam |  Om sulcken cleynen schulde  Ic bidde v lieue heere mijn  Verwerft mijnder vrouwen hulde     8  Die here ginc voor zijnder vrouwen staen  Wat heeft desen armen boer misdaen  Schaemt ghi v der sonden niet  Gheeft hem zijn ros zijn waghen weder  Laet hem varen tot sinen kinder     9  Vaert henen vaert henen goet boere mijn.  dat eerste sal v vergheuen zijn  Vaert henen dijnre straten  Och coemt ooc weder als ghi moecht  Brengt ons dat crom hout vake