38 Een nyeu liedeken.  1   EEn goet nyeu liet heb ick gedicht  Met also droeuen sinne.  Die liefste heeft mi daer toe gesticht  Met haerder looser minne  Ic en sal haer nemmermeer af gaen  Bi daghe noch bi nachte  Si cost mijn herteken so menighen traen  Al heeftse mi nv ontrou ghedaen  Noch staetse in mijn gedachte.      [fol. 21v]  2  Noyt roose soet van soeter rueck  En heeft mijn herteken so seer beuangen.  Al hebbe ick somtijts quaet gheluck  Naer haer staet mijn verlanghen  Rijc god mocht noch eens anders gaen  En mochte den tijt noch keeren  Dat ic mocht troost van haer ontfaen  So soude ic allen druck verslaen  Ende altoos vruecht vermeeren     3  Met een die alder liefste mijn  So ghinck ic vermeyden  Ick en mach altoos bi v niet zijn  Wi twee wi moeten scheyden  Si hout mijn herteken so seer doorwont  Hoe soude ick vrolijck wesen  Dat heeft ghedaen haren rooden mont  Mocht ick dien cussen ic waer ghesont  So waer mijn herteken ghenesen     4  Altijt staet si in mijn vermaen  Ende al wt goeder duechden |  Mocht ic noch troost van haer ontfaen  So waer mijn herte in vruechden  Mer neen ick niet ic blijue alleyn  Ende si heeft mi begheuen  Si is nochtans dat liefste greyn  Kiese ick dit iaer noch twee voor eyn  So mach ick vrolijck leuen     5  Oorlof schoon lief alst wesen moet  Ende ick wil henen varen  Ick bidde maria maghet soet  Dat si ons wil bewaren  Mijn sinnekens hadde ick op v ghestelt  Schoon lief ist al verloren  Ick minde v bouen goet oft ghelt  Mi dunct dat v mijn vrientschap smelt  Adieu mijn wtuercorren     6  Mer die dit liedeken eerstwerf sanck  Dat was een ruyters gheselle  Hi weets hem allen goeden danck  Die duecht van hem ende van zijn boel vertellen   [fol. 22r]  Met schoone vroukens sidt hi op die banck  Te biere oft te wijne  Al is zijn borsse dicwils cranck  Laghe hy in zijns boels armkens blanck.  Het waer zijnder herten een medecijne