56 Op die selue wijse.

 1
 HOe luyde riep die siel tot god van binnen
 Och here almachtich vader goet
 Wat sal ick gaen beghinnen
 Dat lichaem beswaert dat herte mijn
 Och heere wilt mijns genadich zijn
 Dat vlees wilt mi verwinnen
  
 2
 Als dlichaem die siel dus hoorde clagen
 So sprackt o edel siele mijn
 Waerom wildi v versaghen
 Schouwet des boosen viants raet
 Ende laet die valsche werelt quaet
 


[fol. 33v]

 Ghi sult gode wel behaghen
  
 3
 Die siele sprac \ ic sout gaerne volbrengen
 Mer ghi o valsche lichaem mijn
 En willes niet gehengen
 Natuere ende ghi \ ghi doet mi pijn
 Nochtans so moet gestreden zijn
 Ick en can v niet bedwinghen
  
 4
 Dat lichaem sprac \ o siele die heere der heeren
 Heeft v ghegeuen sin ende list
 Om dat ghi mi soudt leeren
 God heeft v ghegeuen reden ende sin.
 Om mi die tot sonden geneghen ben
 Dat ghi mi soudt regeren
  
 5
 Die siele sprac \ mocht mi dat ghebueren
 dat ic mocht steruen ghelijck als ghi
 So soude ic leuen sonder trueren
 Mer als ic voor doordeel gods sal staen.
 Ende na wercken loon ontfaen
 So moet ict al besueren
  
 6
 Dlichaem sprac \ als ghi dat weet te voren. |
 So wie hem seluen al willens wont
 Oft tredt in eenen doren
 Wie sal hem beclaghen dat vraghe ic dy
 Ghi moet oock sorghen voor mi
 Oft wi blijuen beyde verloren
  
 7
 Die siele sprac \ lichaem ghi moet wel sorgen
 Want als coemt die bitter doot
 Wie sal ons dan verborghen
 Dus moet ghi gaen sorghen het is noot
 Dat ghi niet en verliest die blischap groot
 Ghi en hebt doch gheenen morghen.
  
 8
 Dlichaem sprac \ moet ic ooc steruen leeren
 Ende ic en weet doch gheenen tijt
 Waer toe sal ic mi keeren
 Die werelt thoont mi vrolicheyt
 Natuere die is daer toe bereyt
 Hoe sal icse moghen verheeren.
  
 9
 Die siele sprac \ o lichaem snoo van weerden
 Waer op so verlaet ghi v
 Wat wildy hier aenueerden.
 


[fol. 34r]

 Hoe dorfdy bedrijuen eenich solaes
 Arm stinckende vleesch der wormen aes
 Ghi moet doch inder aerden
  
 10
 Dlichaem sprack \ moet ic inder aerden tijden
 Och here god van hemelrijc.
 Hoe mach ick mi verblijden
 Dat ick ben inder sonden staet.
 Mi rout so seere mijn leuen quaet
 Ic wil mi leeren lijden.
  
 11
 Die siele sprac \ wildi v tot duechden geuen
 So sullen wi dan ick ende ghi
 Bi Iesum zijn verheuen
 daer blijschap sal wesen ymmermeer
 Ende zijn verlost wt den eewighen seer
 daermen eewelijc sal blijuen
  
 12
 Dlichaem sprac \ ontfermt god onser beyden
 Mi ende die edel siele mijn
 Ende wilt ons doch geleyden \
 Wilt doch bewaren die edel siele van my.
 Maect dat ons leuen v behaechlijck si.
 Wanneer wi moeten scheyden