62 Een nyeu liedeken  1  HEt was een meysken vroech opghestaen  des morghens door den dou ghegaen  Om haer schoon lief te spreken     2  Met dien quam daer haer soete lief  Ic hebbe v van also goeder herten lief  Ia mocht ic bi v slapen     3  Dat meysken sprac met moede vry.  Men vinter knapen meer dan ghi\  Gheef mi v trouwe te pande     4  Hi trock een vingherlinck van zijn hant.  Hout daer schoon lief gheeft mi v hant  Mijn trouwe gheue ic v te pande     5  Si stack den vingherlinc aen haer hant  Si seyde lief reyst wten lande   [fol. 37r]  Mer coemt noch tauont slapen     6  Ende dat verhoorde eens molenaer knecht  Hi nam die woordekens al op zijn recht.  die woorden wil ic verbeyden     7  Hi tooch aen een harnas blanck  Hi clopte so lijselijck aen den rinck  Hi worde daer in gelaten     8  Tsnachts ontrent der middernacht  doen dat minnespel op zijn beste was  Haer lief quam cloppen al voor die dore     9  Hi clopte so lijselic aen den rinck  Staet op schoon lief ende laet mi in  Mijn trouwe hebt ghi te pande     10  Ic en stae niet op ic en laet niet in  Ic ligghe hier bi die alder liefste mijn  Gaet riden uwer straten     11  Tsmorgens vroech alst was schoon dach  En si den molenaer wel besach  Si en was gheen maecht ghebleuen     12  Dat meysken maecte so grooten misbaer. |  Si wranck haer handen si tooch haer hayr  Heere god wien hebbe ic in ghelaten     13  En weent niet meer mijn soete lief  daer en weten gheen knapen meer af  dan ghi ende ick alleyne     14  Tsmorghens als die sonne op ghinc  Haer lief quam om sinen rinck  die liefde was hem vergangen     15  Gheeft mi minen rinc met haesten snel.  Ic sie aen v bruyn oochskens wel  Ghi en zijt gheen maecht ghebleuen     16  Ghi ionghe meyskens doch voor v siet.  En gheloof die ionghe molenaers niet  Si souden v haest bedrieghen