75 Een nieu liedeken.  1  HEt daget inden oosten  Het lichtet ouer al  Wie verholen wilt vrien  die en slapet niet te lanc     2  Wie verholen wil vrien  Op goede gestadicheyt  Hout twachterken te vriende  so en schiet hem ia gheen leyt.     3  Daer lach een waerde vrouwe.  Al op haer camer en sliep.  Si was so seer versaget |  si en consten gherusten niet.     4  En versaecht v niet so seere  Mijn alder soetste lief  Ic ben en iongelinc schoone  Ic heb v van herten lief     5  Sidy een iongelinc schoone  Och wiste ic dat voorwaer.  Ic sou mijn ionc herte dwingen  Mijn trueren waer al gedaen     6  Hi namse in sinen armen.  Hi swanckse al in dat gras.  daer laghen si twee verborgen  Tot dat scheen den lichten dach.     7  Wi twee wi moeten sceyden.  Het moet gescheyden zijn  die wachter blaest sinen horen  Ick sie den dach int scijn     8  Ic en weet van gheenen dage  Noch van geenen manen schijn  Ghi zijt die morghen sterre |  Ghi verhuecht dat herte mijn     9  Och die dit liedeken dichte.  Dat was een ruyter fijn  Hi heuet ghesongen so lichte  Te Campen al inden wijn