89 Een oudt liedeken.  1  ICk draghe naest mijnder herten  Een verborghen mutsken fijn  Stont ick in haren sinne  Als si doet inde mijn.  Ende ic die waerheit wiste  So waer mijn trueren ghedaen.  Nv weet ick van te voren wel.  dat die liefde is vergaen.     2  Ick quam aen eenen verdoolden wech.  Ende daer vant ick een lindeken staen  Ick ghinck mi sitten rusten.  Ic was seer moede ghegaen  Ick ontspande mijnen boghe  Ick ruste mi in dat gras  Daer peynsde ick om die liefste mijn  Waer dat si veruaren was     3  Ick rade allen ghesellen ionck  Ende alle meyskens wel.  Dat si hem wach | ten vander muts.  Ten is gheen kinderspel  Si was mi aengedrongen.  Gegespt gelijc een schoe  Ick wilse gaen laten varen  Ende spreken den wijsen man toe     4  Mer die dit liedeken dichte  dat was een meysken fijn  Si hadde die muts van neghen maenden.  Si en constese niet voorby.  Si hadse neghen maenden lanck  In also grooter noot  Al vander muts is si ghestoruen  God gheue haer siele blijschap groot