91 Een oudt liedeken.  1  IC weet een vrouken wel bereyt.  Si heeft mijn herteken beuaen  Met haerder gansscher minlicheyt.  Ick en cans haer niet ontgaen  Haer ionste moet ic dragen  Haer wesen is so wel ghedaen.  Si staet in mijn behaghen     2  Schoonder wijf en sach ic nije  Dies wil ic mi vermeten  This recht dat ic haer vrienschap bije  Want si doet mi mijn druck vergheten  So reyn zijn alle haer sinnen  Mi is te badt dat icse aensie  die alder liefste die ic beminne     3  Haer mondeken haer oochskens claer.  Si blincken als cristal  Mocht icse spreken oft comen naer.  Dat waer mijn begheren al  Mer lacen neen ic niet  dat doen die quade clappaerts tonghen   [fol. 52v]  Och si brenghen ons int verdriet     4  Dat vrouken is mi te hooghe gheboren  dies ic wel mach beschreyen  Al heb icse in mijn herte vercoren  Het is al in eerbaerheyden  Och lacen si acht mijns cleyn.  Ic wil noch al in hopen leuen.  Ende draghen mijnen druyck alleyn     5  Die liefste en can ic niet begheuen.  Si staet so vast in mi  Bouen al die daer leuen.  Het is recht dat segge ic dy  Och woude si dat verstaen  dat ic haer ghetrouwe boel soude zijn  So waer alle mijn trueren ghedaen     6  Och Venus vrouwe siet aen mijnen staet  door alle ioncfrouwen eere  Ghi zijt mijn troost mijn toeuerlaet.  Ic bids v minnelic op eere  Ghi zijt mijn liefken dies wel weert  Dat ic v diene mijn leuen lanck  Schoon liefken als ghijt op mi begheert.     7  Die dit liedeken heeft ghemaect |  Het quam wt rechter minnen.  Al en heeft hijt niet te recht gheraecht  Men salt in beste versinnen  Het was so huebschen knecht  Ter eeren van schoonen vrouwen  Heeft hi dit liet gedicht