[p. 153]
Dree Peremans
De halve Schelde is van mij
van zeventien tot eenentwintig augustus 1992 liep ik langs de Schelde. Van Saint Amand les Eaux tot Gent Alleen. Zo hoort dat en dit heeft zij mij gegeven.
Gibraltar heb ik gezien
en Saint Amand en Zingem
een homobar in Avelgem
een naakte vrouw in Doornik of Tournai
zij leek op iemand
die ik in gedachten had
toen ik de trap besteeg
en prompt verloren liep
omdat de stad twee kanten heeft
de ene oud, de ander nieuw
maar samen eeuwen
[p. 154]
in Maulde dat men anders schrijft
dan het zo klinkt
verandert men van land
frans stof blijft liggen
bij honden op de weg
of plat gereden egels
de wijn wordt bier
het landschap blijft
hier ben ik in een vaderland
met een rivier
die eerst Escaut
straks Schelde heet
twee talen heb ik nodig
om te denken wat ik zeg
om te zeggen wat ik denk
om te worden wie ik was
[p. 155]
Antoing, Péronne en Bléharies
Hollain, Calonne en Vaulx
Bossuit, Outrive, Zevergem
Eke, Gavere en Asper
een bed, een kerk, een kroeg
een biefstuk, pint of brood
een beiaard
die in Oudenaarde
valser klinkt
of even vals
als in Warcoing
[p. 156]
in Asper regent het
ik moet nog kilometers gaan
het eerste vallend blad
dat op de Schelde landt
wordt meegevoerd naar waar ik ga
in Zevergem
wou ik de zon zien schijnen
maar als ik langs loop
spoelt een doorweekt verleden
voor altijd weg over de dijk
de overkant is mist
en trage bomen
heel ver weg
weet ik een karavaan
een circus dat met olifanten
of met beren danst
in altijd weer een andere plaats
een kermisploeg die molens draait
met suikerspin
of pomme d'amour
nog nooit gewonnen
altijd prijs
[p. 157]
Schelde wordt een
taak
als adem ritme wordt
als ritme adem
tot aan de bron
Eke ligt nog op mijn weg
Eine ook en
Nazareth
hier kom ik langs
uit steden
in dorpen
soms vlekken
waar ooit vóór mij iemand was
aan deze oever
aan deze kant
reis ik nu
ik stap, ik wandel
kan sneller als ik wil
want niemand heeft beslist
om door te gaan
naar nergens
