Een schoone historie ofte parabel van den verloren sone,
hoe hy sijn goederen door-bracht met hoeren ende lichte vrouwen. aant.

[Personagiën.

Die Vader.

D'Outste Sone.

Die Verloren Sone.

Die Rueckeloose.

't Verdorven Kint.

Die Weerdinne.

Die Cnape.

Lustich Geestken.

Lodderlijck Dierken.

Die Vrient.]

De historie van den verloren sone.

Ons wort beschreven in 't Heylighe Evangelie, dat op een tijt was een vader des huys-gesins, een machtigh man van goede, welcke machtighe man oft vader des huys-gesins twee sonen hadde, van dewelcke die joncste gheheten wort die Verloren Sone ende dat mits redenen, gelijck ghy dat in dese navolgende Historie in 't langhe hooren sult.

Dese vader des huys-gesins was een rijck, machtigh man. Aenghesien dat hy, van outheden, seer onmachtig was, dat hy voortaen die sorghe ende den last sijner goederen ende die sorghe des regiments van dien niet wel ghedoen en conde, dachte in hem selven, dat hy den gheheelen last en dat gheheele regiment van alle sijne tijdelicke goederen sijnen outsten sone in handen stellen wilde. Om welck te volbrenghen, hy sijne twee sonen tot hem gheroepen heeft ende sprack tot den outsten, segghende aldus:

Hoe de Verloren Sone onder rueckeloos gheselschap quam.

Aldus dese Verloren Sone, niet denckende op die qualijck-vaert, ongheluck nocht teghenspoet, so is hy van sijnen vader ende broeder met eenen evelen moede ghescheyden, tot allen ondeugden gheneyght sijnde, soeckende eenich quaet gheselschap om sijnen tijt onnuttelijcken over te brengen; want hy tot alle quaetheyt gheneghen was. Ende heeft so langhe ghegaen dat hy ten lesten twee quade ghespelen ende deughnieten ghevonden heeft, daer af d'een hiet: 't Verdorven Kint ende d'andere: die Rueckeloose; totten welcke, verblijd sijnde omdat hy die ghevonden hadde, seyde hy aldus:

Hoe die Verloren Sone met den Rueckeloose ende met dat Verdorven Kint in 't bordeel ginck.

Na desen is die Verloren Sone metten Rueckeloose ende met dat Verdorven Kint in 't bordeel ghegaen, daer hy van den vrouwen ghelijck een Prince ghetracteert is gheweest. Ende die Rueckeloose ende 't Verdorven Kint hebben hem al even ghedienstich gheweest; want hy al te voren gaf, so langhe als hy 't hadde, van den ghelaghe; niet meer wercx maeckende dan oft slijck hadde gheweest. Ende als 't ghelt altemael verdaen was, so seyde die Rueckeloose tot hem aldus:

Hoe die Verloren Sone sijns vaders juweelen ende silverwerck gaet stelen.

Als dan deze Verloren Sone 't selve gheldeken dat hy hadde, onnuttelijcken in 't bordeel metten vrouwen, overbrocht1 hadde, daer hem die Rueckeloose ende 't Verdorven Kint wel toe gheholpen hadden, ghelijck alsulcken gheselschap ghemeynlicken doet, so is hy van sijn gheselschap ghescheyden ende is na sijns vaders huys ghegaen; daer hy omtrent ghebleven is, so langhe wachtende dat daer niemant te huys en was dan een van sijns vaders cnapen. Ende terstont als hy dat wiste, is hy heimelijck in huys ghegaen ende heeft een cantoor ofte kiste openghebroken daer sijns vaders silver inne stont, 't welck hy al ghenomen heeft om met hem te draghen. Ende sijns vaders cnape dat ghewaer wordende, seyde:

Hoe die Verloren Sone sijns Vaders silver-werck in 't bordeel draegt ende onnuttelijcken verdoet.

Met dit silver-werck is die Verloren Sone weder in 't bordeel ghegaen; daer die Rueckeloose, 't Verdorven Kint ende de lichte vrouwen hem 't selve in eenen korten tijt seer onnuttelijcken ende oneerlijcken hebben helpen overbrenghen ende doorslaen, ghelijck sulcken volck ghewoonlick is te doen. Ende als 't altemael overbracht was, is hy weder tot sijns vaders huys ghegaen, daer hy sijnen vader ghevonden heeft, totten welcken hy seyde aldus:

Hoe die Verloren Sone van sijnen vader sijns amptsghedeelte1 van alle sijns vaders goet ontfangt.

Na desen heeft die vader een somme ghelts ende een deel juweelen2 ghehaelt, dewelcke hy al te samen den Verloren Sone ghegheven heeft, met eenen droeven moede tot hem segghende, aldus:

Hoe die Verloren Sone al sijn goet onnuttelijcken met dobbelen ende lichte vrouwen overbrengt1; ende hoe hem die vrouwen naeckt onteleeden ende wechjaechden.

Met die voorseyde juweelen ende ghelt is die Verloren Sone terstont int bordeel ghegaen, by den Rueckeloose, by 't Verdorven Kint ende by de vrouwen, die hem seer blijdelijcken ontfinghen. Metten welcken hy alle sijn ghelt ende juweelen onnuttelijcken overghebracht heeft met dobbelen ende spelen, ende hoereeren, met triumpheren ende met wechgeven; so dat hy ten lesten ghelt noch pant en hadde, ten was al verteert ende overbracht. Ende die Rueckeloose, siende dat die Verloren Sone gheen ghelt noch pant meer en hadde, seyde tot de Weerdinne, aldus:

Hoe hem die Verloren Sone verhuerde om die verckenen te bewaren ende hoe hy van grooten hongher metten verckenen at.

Als dan dese Verloren Sone alle sijne juweelen ende ghelt so onnuttelicken overbracht ende verspeelt hadde, wert hy van den vrouwen totten hembde toe naeckt uyt den huyse ghejaeght, ende opter straten ghedreven van denghenen die hem dat hadden helpen deurbrenghen; ghelijck ghy gehoort hebt, dies hy seer mistroostich was. Want hy en hadde om noch aen, t' eten noch te drincken, ghelt nocht pant. Mits denwelcken hy van grooter armoede hem verhuerde om de verckenen te bewaren ende dat mits den grooten hongher die hy leet; want hy niet broots ghenoech t' eten en hadde, so heeft hy metten verckens ghegheten uyt grooter armoeden. Des hy uyt grooter onghenoechten ende bedroeftheyt des herten tot hem selven seyde, aldus:

Hoe die Verloren Sone sijnen vader te voete valt ende hoe hem sijn vader in gratie ontfangt ende hem alle sijn misdaet vergeeft.

Na desen is die Verloren Sone van grooter armoede ter kennisse sijnder misdaet gecomen ende seer droeflick ghegaen tot een van sijnen vrienden, dien hy den snooden staet sijns levens te kennen ghegheven heeft; seer ootmoedelijcken biddende dat hy tot sijnen vader wilde gaen, om te versoecken oft hy eenigsins in der gratiën sijns vaders soude moghen comen.

Welcke vrient terstont tot sijnen vader ghegaen is, vertellende hem die gheleghenheyt sijns soons; den selven vader biddende, dat hy sijnen verloren sone sijne vaderlijcke liefde ende ghenade bewijsen wilde. Denwelcken hy tot hem heeft doen comen. Ende als die Verloren Sone voor sijnen vader ghecomen was, viel hy terstont seer ootmoedelijcken op beide sijn cnyen, seer bitterlijck schreyende ende ootmoedelijcken tot hem segghende: